ขอต้อนรับสู่ข่าวภาคดึก ช่องซีบีเอสกับวอลเตอร์ ครอนไคต์
ยุคที่ผู้ประกาศข่าวนั่งในโทรทัศน์
(ดอน เลมอน ผู้สื่อข่าว)
เป็นเสียงแห่งพระเจ้ามันจบแล้ว
ยิ่งในยุคที่เทคโนโลยีก้าวไกลแบบนี้
(การ "เปิดตัว" ยังสำคัญรึเปล่า)
แล้วทำไมคนถึงคิดว่า ผู้ประกาศข่าวควรนั่งอยู่ในทีวี
ทำตัวเป็นหุ่นเชิดไม่เป็น ตัวของตัวเองหรือขาดวิสัยทัศน์
สิ่งที่ทำให้ ผมเป็นผู้สื่อข่าวที่ดีกว่าคนอื่น
ก็คือจริงๆ แล้วผมก็เหมือนคุณ
ผมคิดว่าถ้าอยากเป็นผู้สื่อข่าว
ที่คนอยากพูดความจริงกับผม
และผมพยายามเปิดเผยความจริง ผมก็ต้องซื่อสัตย์กับตัวเองก่อน
มันเยี่ยมมากที่ ตอนนี้เป็นยุคสมัยที่เราทำข่าวได้
(แอนเดอร์สัน คูเปอร์ ผู้สื่อข่าว)
ครอบคลุมมากขึ้นกว่าสมัยก่อน
และยังเป็นตัวของตัวเองได้ด้วย
คูเปอร์เขียนว่า เขารู้สึกมาตลอดว่าผู้ประกาศข่าว
ก็มีสิทธิ์เก็บเรื่องส่วนตัว เป็นเรื่องส่วนตัวได้
"ผมเป็นเกย์ เป็นมานานแล้ว และจะไม่มีวันเปลี่ยน
ซึ่งตอนนี้ผมก็มีความสุข รู้สึกสบายใจ และภูมิใจมาก"
ผมไม่อยากให้คนคิด ว่าผมมีเรื่องน่าอับอาย
หรือไม่มีความสุข
และไม่อยากให้เด็กคนไหนคิดว่า
"ฉันว่าคนนี้เป็นเกย์
แต่เขาไม่มีความสุขก็เลยต้องปิดบัง"
ซึ่งมันไม่เป็นความจริงเลย
ตอนนี้เขาเป็นผู้สื่อข่าวเกย์ ที่ชาวอเมริกันเห็นหน้าบ่อยที่สุด
มันชี้ให้เห็นว่า
เรายอมรับคนที่เป็นเกย์
และรักเพศเดียวกันได้มากขึ้น
พอได้ออกโทรทัศน์
คนก็จะมองว่าเราเป็นพวกเดียวกับเขา
(เรเชล แมดโดว์ ผู้สื่อข่าว)
มีวัฒนธรรมเดียวกัน เป็นส่วนหนึ่งของประเทศ
เราเป็นประเทศที่มีเลสเบี้ยนผมสั้น
ลักษณะคล้ายๆ ผู้ชายโผล่หน้ามาบน ช่องเอ็มเอสเอ็นบีซีทุกคืนตอนสามทุ่ม
สำหรับคนวิเคราะห์ข่าว
พอผมรู้ว่าเรเชล แมดโดว์
(มาร์ค ซีกัล นักเคลื่อนไหว)
และแอนเดอร์สัน คูเปอร์ ได้เป็นผู้นำเสนอข่าว
ได้รับความไว้วางใจให้อ่านข่าวแล้ว
มันน่าปลื้มใจมากเลยครับ
(ผู้ประกาศข่าวซีเอ็นเอ็น: ผมเป็นเกย์)
ก่อนที่จะเปิดตัวต่อสาธารณะ
ผมรู้ตัวว่าถึงจุดหนึ่งผมต้องพูดว่า
"ไม่ได้แล้ว ต้องตอนนี้แหละ"
ผมทำและไม่เคยเสียใจ กลับดีใจด้วยซ้ำ
(ผู้พิทักษ์หน้าใหม่)
ตอนเด็กๆ ผมต้องปิดบังความจริงตลอด
(ที.อาร์. ไนต์ นักแสดงเรื่องเกรย์ส อนาโตมี)
จึงทำให้ผมเริ่มรู้จักจิม เฮนสัน
(เดอะมัปเพตโชว์ ปี 1976)
ตั้งแต่เดอะมัปเพตโชว์ จนถึงเซซามีสตรีต
(เซซามีสตรีต ช่องพีบีเอส ปี 1970)
- ยิ้มหน่อยเบิร์ท - เซซามีสตรีตออกทีวีเหรอ
ผมคิดว่าการหนีไปหาทีวี มีประโยชน์มากเลย
โอ้โฮ ผมโตมาได้เพราะทีวี
ไม่ได้หมายความว่าพ่อแม่ผมไม่ดีนะ
(ไรอัน โอคอนเนล ผู้สร้างเรื่องสเปเชียล)
เพราะพวกท่านรักและคอยเป็นห่วงผมตลอด
แต่ผมเป็นเด็กที่ติดทีวีติดแบบงอมแงม
จะเปิดทีวีตลอดเวลา
ฉันชอบพูดว่ามีแม่สองคนคือแม่กับทีวี
(ลีน่า เวธ นักเขียน/นักแสดง)
การ์ตูนเช้าวันเสาร์
(คอนราด ริคาโมร่า นักแสดง เรื่องฮาวทูเกตอะเวย์วิทเมอร์เดอร์)
ผมกับน้องชายจะชอบนั่งดูด้วยกัน
ผมจำได้ว่าบักส์ บันนีกับ เอลเมอร์ ฟัดด์จะพูดไม่ชัด
หรือชอบทำท่าทางเหมือนผู้หญิง
(ลูนีย์ทูนส์)
เจ็บมากไหมที่โดนปืนฉันเข้าไป
(เอเชีย เคท ดิลลอน นักแสดงเรื่องบิลเลียนส์)
ตัวละครในทีวี ตัวไหนก็ตามที่ไม่เข้าพวก
อย่างเช่นดั๊กนี่ ฉันว่าเหมือนฉันเลย
(ดั๊ก ช่องนิกเคิลโลเดียน ปี 1991)
พวกเขาหัวเราะเยาะฉัน
สมัยนั้นฉันอธิบายไม่ได้
แต่การ์ตูนเรื่องนั้นมีความเกย์อยู่
(อดัม ริปพอน นักกีฬา)
ผมจำได้ว่าผมเคยดูเบิร์ทกับเออร์นีย์
เป็นเรื่องของ ผู้ชายสองคนที่อยู่ด้วยกัน
และไม่มีใครคิดว่ามันแปลก
พอเห็นแล้วผมก็รู้สึกว่าโอเค
ว่าผมเป็นตัวของตัวเองได้ หรืออยู่กับใครก็ได้
หลังจากนั้นผมก็ชอบดูเรื่องอาเธอร์
ในปี 2005 มีตอนหนึ่ง ในโปสการ์ดฟรอมบัสเตอร์
โดนระงับฉายทางพีบีเอสหลายช่อง
(พีบีเอสงดฉายเรื่องบัสเตอร์ เพราะมีแม่เป็นเลสเบี้ยน)
หลังจากรัฐบาลของบุช วิจารณ์เรื่องเนื้อหา
ของครอบครัวที่มีแม่เป็นเลสเบี้ยน
(พีบีเอสไม่ฉายเรื่องบัสเตอร์ ตอนที่มีแม่สองคน)
เกือบ 15 ปีหลังโดนแบน
(อาร์เธอร์ ช่องพีบีเอส ปี 2019)
พีบีเอสก็ออกอากาศตอนนั้นในปี 2019
เป็นเรื่องราวของแรทเบิร์น ครูเกย์ที่แต่งงานกับแฟนหนุ่ม
ในฐานะพ่อแม่เกย์ในครอบครัวเรา
(เกร็ก เบอร์แลนทิ ผู้อำนวยการสร้างซูเปอร์เกิร์ล)
หนังสือและรายการของเด็ก 95 เปอร์เซ็นต์
ไม่มีอันไหนที่เหมือนครอบครัวเราเลย
ถึงแม้ว่าจะเป็นพ่อหมีและแม่หมี
ไม่ใช่พ่อหมีสองตัว หรือพ่อสัตว์ประหลาดสองตัว
เราจึงควร ปรับปรุงตรงนั้นอย่างจริงจัง
ซึ่งผมพูดในฐานะพ่อ ไม่ใช่คนเล่าเรื่อง
เดนีส
(เดอะคอสบี้โชว์ ช่องเอ็นบีซี ปี 1990)
บอกมาซิว่าโรงเรียนไปทางไหน แล้วหนูจะไปเลย
เร็วสิ
การที่ทำงานอยู่ ในวงการมาตั้งแต่สามขวบ
(เรเวน-ซิโมน นักแสดง)
มันทำให้เหมือนฉันอยู่ในกล่องแก้ว
เหมือนตัวเองอยู่บนตู้โชว์ตลอด
(โอปราห์ วินฟรีย์โชว์ ปี 1989)
หนูจำบทได้ยังไงคะ
พ่อจะอ่านให้ฟัง แล้วหนูก็จำค่ะ
จำได้ด้วยเหรอ
แล้วใช้เวลานานไหมกว่าจะจำได้
ประมาณหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง
สี่ครั้ง ห้าครั้งค่ะ
ฉันโดนปั้นขึ้นมาให้เป็น ตัวแทนของหนังครอบครัว
(แฮงกินวิทมิสเตอร์คูเปอร์)
ซึ่งฉันสบายมาก
(เรเวน-ซิโมน)
ตอนนี้ฉันก็ยังชอบหนังครอบครัวอยู่
แต่มันก็...
การอยู่ในกล่องแก้ว อาจจะทำให้ชีวิตฉันโดนตีกรอบ
ฉันไม่ได้บอกใคร เรื่องเป็นเกย์อยู่นาน
แต่ช่วงวัยรุ่น
ฉันจะอยู่แต่กับ กลุ่มเพื่อนที่ฉันไว้ใจ
และสามารถเป็นตัวของตัวเองได้ ตอนที่ไม่ได้ทำงาน
แต่พอเข้ากล้อง
ฉันก็เปลี่ยนเป็นคนที่ต้องเป็น เพื่อรักษาภาพพจน์เอาไว้
(แด็ดส์โซเรเวน ช่องดิสนีย์ ปี 2003)
ฉันมีละครของตัวเอง ทางช่องดิสนีย์ตอนอายุ 15
(แด็ดส์โซเรเวน)
ใช่แล้ว ฉันเอง
แด็ดส์โซเรเวนเป็นหนึ่ง ในละครที่ฉันดูเป็นประจำ
(เอ็มเจ ร็อดริเกซ นักแสดงเรื่องโพส)
ตอนที่คิดว่าจะเปลี่ยนชื่อ
ฉันอยากเปลี่ยนเป็นเรเวน
(นิโคล เมนส์ นักแสดงเรื่องซูเปอร์เกิร์ล)
เธอมั่นใจและแสบ
ฉันอยากเป็นเธอจริงๆ
อย่ามองฉันสิ
ทำไมฉันไม่เหมือนคนอื่นเขานะ
ตั้งแต่อายุ 12 ฉันก็คิดมาตลอด
ว่า "จะทำยังไงดี
เพราะฉันปิดบังตัวตนตลอดไปไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากตกงาน"
ฉันเป็นเกย์
เวลามีการเปลี่ยนแปลง
คนแรกมักจะโดนหนักที่สุดเสมอ
(เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลีย์)
เอลเลนเหมือนตกนรก
ซึ่งฉันไม่อยากเจอแบบนั้น
(ใช่ เธอเกย์เกินไป)
(ห้องข่าว)
ผลการตัดสินในวอชิงตัน เมืองหลวงของประเทศออกมาแล้ว
ศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา
ตัดสินให้ผู้สนับสนุน การแต่งงานของเพศเดียวกันชนะ
ฉันรู้ข่าวนั้นตอนที่อยู่กับแฟนพอดี
ฉันเลยคิดว่า "โอ้โฮ มันเป็นไปได้"
ฉันมีความสุขแล้วก็รักแฟนมาก
ก็เลยเข้าทวิตเตอร์ บางทีคนเราก็ทำเรื่องจากจิตใต้สำนึก
(ในที่สุดก็แต่งงานได้แล้ว เย่)
ตอนนั้นภาพพจน์ของ เรเวน-ซิโมนไม่สำคัญแล้ว
(เรเวน ซิโมนในที่สุดก็แต่งงาน ได้แล้ว ภูมิใจในรัฐบาลมากเลย)
ฉันกดโพสต์แล้วก็ปิดมือถือเลย
เพราะเรเวน-ซิโมนเริ่มได้สติและคิด
"ตายแล้ว อะไรวะ ฉันทำอะไรลงไป ไม่จริง"
แล้วคนอื่นก็มีเริ่มปฏิกิริยาเข้ามา
ผ่านคนใกล้ตัวฉัน
"ทำไมไปทวีตแบบนั้น ลบทวิตเตอร์เดี๋ยวนี้"
ประชาชนที่ติดตามผลงานคนในวงการ
พวกเขาสนับสนุนคนที่เห็นในทีวี
แต่ไม่รู้จักตัวตนของคุณหรอก
(โตมาในฮอลลีวูด)
มีข้อมูลว่า
(ต่อไป)
ดาราเด็กหลายคนมีปัญหา
(ดาราเด็กดิสนีย์ ที่ประสบชะตากรรมอันเลวร้าย)
ฉันโดนตักเตือนทุกวัน
(เด็กดิสนีย์ดีแตก ดาราเด็กเหลวแหลกมาหลายสิบปี)
โดนตอกย้ำ
และกดดันด้วยความหวังดี เพื่อไม่ให้ฉันเป็นแบบนั้น
หนึ่งในการรับมือของฉัน คือการใส่หน้ากากสองสามชั้น
พอหน้ากากทุกชั้นโดนแทรกซึม
(เรเวน ซิโมนเป็นเลสเบี้ยน ชีวิตวัยเด็กพัง)
ตัวตนของฉันก็เลยโดนคนตำหนิ
ทำให้จิตใจของฉันตกต่ำลงทันที
(วันนี้พังมากตอนที่รู้ ว่าเรเวน ซิโมนเป็นเลสเบี้ยน)
เพราะคำวิจารณ์มันโหดร้าย
นั่นเป็นวิธีการเปิดเผยตัว ว่าคุณเป็นเกย์เหรอ
ทีมงานของโอปราห์เชิญฉันไป ออกรายการแวร์อาร์เธย์นาว
เพื่อคุยเรื่องที่ฉันเปิดตัว
ทุกคนใกล้ตัวบอกว่าอย่าไป
มีคนหนึ่งบอกว่า "คุณย่าต้องอกแตกตายแน่"
ฉันตอบไปว่า "ถ้าไม่ทำฉันนี่แหละจะตาย"
ฉันมีความสัมพันธ์ที่ดี และมีความสุขมากกับแฟนผู้หญิง
และฉันภูมิใจที่เป็นตัวเองเป็นแบบนี้
ฉันชื่นชมเธอจริงๆ
ฉันทำได้แค่ชื่นชม ที่เธอกล้าพูดความจริง
และยังอยู่ในวงการต่อไปได้
แล้วเจอกันพี่
(แบล็ค-อิช ช่องเอบีซี ปี 2014)
ได้เลยน้อง
การรับบทเป็นน้องสาวเลสเบี้ยน ของอังเดรในแบล็ค-อิช
และได้จัดงานแต่งงาน กับเลสเบี้ยนเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มาก
เพราะพอเปิดตัวแล้ว ฉันจะรับบทเป็นอะไรก็ได้
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นแบบนี้
ฟังนะ รอนด้าไม่ใช่เกย์หรอกย่ะ
เธอแค่กำลังรอให้พระเจ้า เสกผู้ชายที่ชอบมาให้เท่านั้นเอง
แบล็ค-อิชพูดถึงปัญหา ที่เกิดขึ้นในกลุ่มคนผิวดำ
ที่ต้องการการยอมรับมากกว่า
สวยงามมาก
ถ้าพวกเธอจูบกัน ฉันคงแทบจะไม่หันหน้าหนี
ขอบคุณค่ะคุณนายจอห์นสัน
ไม่ให้เรียกคุณนายจอห์นสันแล้ว
ต่อไปนี้เรียกฉัน ว่า "แม่รู-รูผู้แสนดี"
เป็นการนำเสนอความจริง ในครอบครัวชาวผิวดำได้อย่างสวยงาม
(วิลสัน ครูซ นักแสดงสตาร์เทรค: ดิสคัฟเวอรี่)
ผมว่ามันบอกอะไรบางอย่าง เกี่ยวกับวงการได้นะ
ว่าสิ่งที่พวกเขาพูดถึงมาตลอด
คือเรื่องเกย์ผิวขาว
ที่มักจะเป็นเกย์ผู้ชายผิวขาว
(เอ็มไพร์)
เอ็มไพร์ก็เหมือนโนอาห์ส อาร์ก
เป็นหนึ่งในโอกาสแรกๆ ที่เราได้...
(เอ็มไพร์ ช่องฟ็อกซ์ ปี 2015)
เห็นครอบครัวชาวอเมริกัน เชื้อสายแอฟริการับมือกับการเปิดตัว
และการยอมรับหรือไม่ยอมรับ ตัวละครที่ชื่อจามาล
เรื่องเอ็มไพร์ดังมาก
(วานด้า ไซก์ส นักแสดง/นักแสดงตลก)
ช่องดังเวลาเด็ด
ตัวละครเป็นเกย์ผิวดำ
หนึ่งในตัวละครหลัก
คุณจะเห็นว่าเขาเป็นเด็กแต่งหญิง
ใส่รองเท้าส้นสูงของแม่เดินไปเดินมา
ซึ่งเป็นเรื่องจริงของลี แดเนียลส์
(ลี แดเนียลส์ ผู้สร้างเรื่องเอ็มไพร์)
แกจะบ้าเหรอ
เดินแด๊ะแด๋ทำท่าเหมือนผู้หญิง
- มานี่เลยนะ - อย่านะลูเซียส
ลูเซียสๆ
เป็นฉากที่สะเทือนใจมาก
ที่เห็นพ่อจับลูกไปโยนลงถังขยะ
ทำให้เห็นว่า พวกเรากลัวคนรักเพศเดียวกันมาก
ได้เห็นคนผิวดำ พูดเรื่องนั้นในที่สาธารณะ
ทำให้ผมรักเอ็มไพร์ จริงๆ นะ
(บิลลี่ พอร์เตอร์ นักแสดงเรื่องโพส)
(เดอะไวร์ ช่องเอชบีโอ ปี 2002)
เดอะไวร์เรียกว่าแรงมาก
หนึ่งในตัวละครเกย์ผิวดำ ที่ซับซ้อนคือโอมาร์
(แพทริกเอียน โพล์ค ผู้สร้างเรื่องโนอาห์ส อาร์ก)
ที่เป็นอันธพาลโหด อำมหิต
เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
- โอมาร์ - โอมาร์มาแล้ว
- โอมาร์มาแล้วเว้ย
ได้ยินที่ฉันพูดไหม
ตัวละครโอมาร์ ลิตเทิล เป็นเกย์ตัวร้าย
ที่จู่ๆ กลายเป็นฮีโร่
ในละครแนวโหดของเอชบีโอ ที่ถ่ายทำในบัลติมอร์ ชื่อเดอะไวร์
รีบเปิดประตูเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะพังเข้าไป
มันเป็นอะไรที่ท้าทาย ซับซ้อนและยุ่งยาก
ไม่ดีเลิศแต่ก็ไม่เลวร้าย
มันเกินคาด
เดอะไวร์ร้ายกาจมาก
สมัยเด็กในมิสซิสซิปปี ช่วงปลายยุค 70 และ 80
ผมจำได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องปกติ
ที่จะเห็นเกย์บนทีวีในตอนนั้น
เป็นอะไรที่หายากมากๆ
ตอนนั้นพอเห็นเกย์ผิวดำ ผมเลยจะอึ้งมาก
ผมไม่เคยเห็นตัวแทนของชาวเอเชีย
ที่เป็นเพศทางเลือกเลย
(มาร์กาเร็ต โช นักแสดง/นักแสดงตลก)
ไม่มีเพศทางเลือกชาวอเมริกัน เชื้อสายเอเชียจริงๆ
ชาวเอเชียคนเดียวที่ฉันเห็น
คือคนที่อยู่ ในหนังประวัติศาสตร์อย่างหนังกังฟู
ผมคิดว่ามันมีความเหยียดเชื้อชาติ อยู่ประมาณหนึ่ง
โดยเฉพาะสำหรับเกย์
ที่ได้รับการปลูกฝังให้ชอบ นายแบบเอเบอร์ครอมบี้แอนด์ฟิตช์
ที่เป็นผู้ชายผิวขาว
คอนราด ริคาโมร่ารับบทเป็น แฮกเกอร์ที่ติดเชื้อเอชไอวี
ในเรื่องฮาวทูเกตอะเวย์วิธเมอร์เดอร์ ทางช่องเอบีซี
ละครเรื่องนั้นยังมีไวโอล่า เดวิส ตัวเอกที่ไม่รู้เพศด้วย
มันเป็นผลงานของชอนด้า ไรมส์ ผู้สร้างเรื่องเกรย์ส อะนาโตมี
(ฮาวทูเกตอะเวย์วิทเมอร์เดอร์ ช่องเอบีซี ปี 2014)
ชอนด้าไม่ได้ทำละคร ที่พูดถึงแต่การเป็นเกย์
หรือเป็นชาวเอเชียอย่างผม
เราแค่ได้รับอนุญาตให้มีตัวตน
แทนที่จะใส่ไปงั้นๆ
เราได้รับบทสำคัญในหนัง ที่เป็นส่วนหนึ่งในการมีตัวตนของเรา
ลองคิดดู...
(สตาร์เทรค)
ถ้าคุณเป็นเด็กชาวเอเชีย ที่ดูสตาร์เทรคในช่วงปี 1960
และเห็นจอร์จ ทาเคอิ
(สตาร์เทรค ช่องเอ็นบีซี ปี 1966)
กับความยิ่งใหญ่ และอลังการของเขาในละคร
คุณจะรู้สึกและเข้าใจว่าชาวเอเชีย
เป็นส่วนหนึ่งของอนาคตที่มี ความหวัง ความเพ้อฝัน มีอุดมคติ
ไปยิมกับฉันสิ
สมัยนั้นการแสดงว่าผมเป็นเกย์
(จอร์จ ทาเคอิ นักแสดงเรื่องสตาร์เทรค)
คือสิ่งที่ผมพยายามเลี่ยงที่สุด
แต่ก็เข้าใจกันโดยที่ไม่ต้องพูด
ว่าเพื่อนในสตาร์เทรคก็รู้ว่าผมเป็น
ตัดภาพมาที่ 50 ปีต่อมา
(สตาร์เทรค ดิสคัฟเวอรี่)
เราเพิ่งได้รู้
(สร้างจาก "สตาร์เทรค" ที่เขียนโดยจีน ร็อดเดนเบอร์รี่)
ว่ามันเป็นหนึ่งในความต้องการของ จีน ร็อดเดนเบอร์รี่
(สตาร์เทรค: ดิสคัฟเวอรี่ ช่องซีบีเอส ปี 2017)
ที่อยากให้มีตัวละครเกย์ในนั้น
ซึ่งจะมีใครถ่ายทอด ชีวิตของกลุ่มเพศทางเลือกผิวสี
ได้ดีไปกว่าการเล่า เรื่องราวของพวกเขาล่ะ
ในช่วงต้นปี 2000
(เซอร์ไวเวอร์)
เป็นตอนที่รายการแนวแข่งขัน อย่างเซอร์ไวเวอร์ครองตลาดโทรทัศน์
พอรายการใหม่ที่ชื่ออเมริกันไอดอล ออกฉายครั้งแรก
ก็มีเรตติ้งถล่มทลายในทันที
(อเมริกันไอดอล)
ในปี 2009 รายการติดอันดับหนึ่ง ในผลสำรวจเรตติ้งประจำปีของนีลเส็น
ถึงเจ็ดปีซ้อน
ในช่วงแรกของไอดอลพวกเขารู้
ว่าวงการเพลงมองหาศิลปินแบบไหน
(อดัม แลมเบิร์ท นักดนตรี)
จะเรียกว่าเป็นสูตรสำเร็จก็ได้
คุณอาจจะเหมาะกับเพลงโซล
คุณอาจจะเหมาะกับเพลงคันทรี
แคร์รี่ อันเดอร์วูด
ผมคิดว่านั่นคือสาเหตุ ที่ทำให้ผมคิดอยู่นานมาก
ว่าอยากไปคัดตัวไหม
เพราะพอดูรายการนี้แล้วผมคิดว่า
"มันไม่เหมาะกับคนอย่างฉัน ฉันแปลกไป
อาจจะเกย์ไป"
(อเมริกันไอดอล ช่องฟ็อกซ์ ปี 2009)
ผมขอแสดงความเห็นนิดหนึ่งแล้วกัน
ผมว่าคุณเสแสร้งเกินไป
แต่เขาร้องเพลงเพราะไหมล่ะ
- ก็เพราะ แต่... - เขาร้องเพลงเพราะไหม
ทุกอาทิตย์ที่เข้ารอบผมคิดว่า
"ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นไปได้"
เขาเป็นคนที่โคตรมีพรสวรรค์
ในแบบที่โคตรไม่เหมือนใคร
ฉันว่าหมัดเด็ดคือตอนที่เขา
กวนประสาทคน
(การแข่งขันอเมริกันไอดอล ที่น่าตื่นเต้นที่สุดในหลายปี)
(ไม่ใช่แค่เพราะว่าเขาอาจจะเป็นเกย์)
แต่ละอาทิตย์ที่เข้ารอบทำให้ผมมั่นใจ
ว่า "โอเค ฉันเป็นตัวเองและทุกคนชอบ"
อดัม ผมว่าคุณต้องหัด แสดงความรู้สึกมากกว่านี้
และยังเป็นครั้งแรกที่ผมกลายเป็น คนดังซึ่งมันเกิดขึ้นเร็วมาก
ผมประทับใจมากที่ได้ เข้ารอบสุดท้าย ไม่อยากเชื่อเลย
คิดว่า "จริงเหรอฉันเข้ารอบสุดท้าย อเมริกันไอดอลเหรอ ฉันเนี่ยนะ"
คู่แข่งของผมเป็น หนุ่มอเมริกันจ๋าที่เสียงดีมาก
แต่งงานแล้ว เป็นหนุ่มจากทางใต้
คุณสมบัติเขาตรงตามเกณฑ์ของคน ที่อเมริกันไอดอลชอบเลือก
คริส เอลเลน
ผมได้รองชนะเลิศอเมริกันไอดอล
ได้สัญญาออกอัลบั้ม
และได้ร้องเปิดงาน ให้เอเอ็มเอซึ่งเหลือเชื่อมาก
(อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด 2009)
ผมได้เห็นคนอย่างริอานน่าและเลดีกากา
แสดงอย่างอลังการ
ตอนนั้นผมนั่งแถวหน้า และเริ่มตื่นเต้นมาก
เพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
กับคนที่ผมชื่นชมในวงการเพลง ที่ผมเพิ่งได้เข้ามา
ที่ผมเพิ่งเข้ามาจากไหนไม่รู้
การแสดงครั้งแรกของอดัม แลมเบิร์ท
ผมเปิดการแสดง กับผู้ชายใส่เชือกจูงสองคน
ผมว่ามันก็เท่ดี
แล้วมีคนหนึ่งเดินเข้ามาหาผม
ซึ่งตอนนั้นผมกำลังอินกับการแสดง
ตื่นเต้นหลังจากได้ดู ริอานน่ากับเลดีกากาด้วย
ผมเลยแสดงท่าทางยั่วยวนแรงๆ ออกไป
ผมกำลังอินก็เลยคว้าเขา
ดึงเข้ามาแนบเป้ากางเกงแล้วขยี้เบาๆ
ประมาณว่า "ฉันเซ็กซี่"
พอตอนใกล้จบเพลงผมก็เดินขึ้นไปบนแท่น
มองหน้ามือเบสแล้วดึงเขาเข้ามาจูบ
พอการแสดงจบ
ก็มีคนพาผมไปสัมภาษณ์ หลังการแสดงครั้งแรก
อย่างแรกเลย...
(แอ็กเซสฮอลลีวูด)
คุณรู้ไหมว่าไม่ใช่ ทุกคนในประเทศที่เข้าใจ
ตอนนั้นผมรู้ตัวเลย ว่า "ดราม่าแน่นอน"
จากนั้นผมก็ขึ้นเครื่องไปนิวยอร์ก
เพราะเช้าวันต่อมาผมต้องไปออกรายการ กูดมอร์นิงอเมริกา
เพื่อร้องเพลงโชว์
พอลงเครื่องเสร็จก็มีคนโทรมาบอก
ว่าผมโดนถอนชื่อออกจาก กูดมอร์นิงอเมริกา
หลังจากนั้นทีมงานผมก็รีบจัดคิว
ให้ผมไปออกรายการ ภาคเช้าอีกรายการในช่องอื่น
เขาบอกว่า "ทางเดียวที่จะได้ออกรายการ
คือเราต้องสัมภาษณ์ เรื่องการแสดงวันนั้น"
(เปิดอกคุย อดัม แลมเบิร์ทตอบคำถามนักวิจารณ์)
พอมีเวลาได้ทบทวนถึงเด็กๆ แฟนเพลงวัยเด็กของคุณแล้ว
คุณคิดว่าควรขอโทษพวกเขาไหม
เราเห็นการแสดงวาบหวิวมามากมาย
ทางโทรทัศน์ตลอดช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
ในรายการแจกรางวัล คนใส่กางเกงขี่ม้าเปิดก้น
เต้นท่าลามก นัวเนีย จับขยำ
ผมอยากจะบอกว่า
"สิ่งที่ผมทำต่างจากคนอื่นตรงไหน"
ผมรู้สึกว่า "ทุกคนจ้องจับผิดเพราะผมเป็นเกย์"
คิดว่าเพราะคุณเป็นผู้ชาย หรือเพราะคุณเป็นเกย์
ทั้งคู่ครับ ผมว่าทั้งสองอย่างเลย
จำได้ว่าผมพูดว่า
"เมื่อสองปีก่อน
ผมเห็นมาดอนน่าจูบบริทนีย์ สเปียร์ส กับคริสติน่า อากิเลร่ากลางวีเอ็มเอ
ผมเห็นเขาลงคลิป ที่มาดอนน่ากับบริทนีย์จูบกัน
แต่พอถึงของผมกลับโดนเบลอหน้าซะงั้น
ทำไมล่ะ เพราะมันอนาจารหรือลามกเหรอ
แล้วก็ตัดเข้าโฆษณา
จำได้ว่าผมมองหน้าคนสัมภาษณ์แล้วก็
"ผมพูดถูกสินะ"
หลายคนในวงการถอนตัว
เพราะคิดว่าผมไม่น่าเกิด
อนาคตไม่สดใสแล้ว เพราะตอนนี้มีความเสี่ยงหลายอย่าง
ผมเลยออกจากวงการเพราะคิดว่า "เราเป็นแบบนี้สินะ"
ตอนแรกผมไม่คิด แต่เราเป็นแบบนี้จริงๆ
(กลี ช่องฟ็อกซ์ ปี 2009)
สงสัยซีซันนี้ต้องมี ท่าแลกเสื้อสเวตเตอร์เยอะแน่นอน
เป็นอะไรมากไหม
ไม่เป็นไร
สมัยเรียน ม.ปลายผมไม่ค่อยมีเพื่อน
ผมจะสนิทกับป้าขายอาหารกลางวัน
(คริส คอลเฟอร์ นักแสดงเรื่องกลี)
และชอบนั่งกินข้าวกับเขา
ตอนเด็กๆ การเป็นเกย์ เป็นเรื่องเลวร้ายที่สุด
ผมแทบจะไม่รู้สึกว่าที่ทุกคนด่าเป็น เพราะพวกเขากลัวพวกรักเพศเดียวกัน
แต่คิดว่าเพราะพวกเราด่าง่ายที่สุด
ทำไมไม่ไปถามเคิร์ทล่ะ เขาเป็นคนเดียวในทีมที่เก็บแต้มได้
เดี๋ยวนี้เราฟังคำแนะนำ จากแลนซ์ แบสแล้วเหรอ
ผมไม่อยากเล่นบทนี้ ให้เหมือนบทเกย์คนอื่น
ที่เคยเห็นมาในทีวี
พวกที่ทำตัวล้นและเสียงดัง
ผมอยากให้เขาเหมือนเด็กที่โรงเรียนผม
ที่เป็นเกย์เหมือนกันมากกว่า
พวกเขาโดนข่ม และไม่อยากเปิดเผยมากเกินไป
ผมเคิร์ท ฮัมเมลครับ วันนี้ ผมจะมาร้องเพลงมิสเตอร์เซลโลเฟน
(เปลี่ยนแนวใหม่ กลีคลับ ลงชื่อด้านล่าง)
เวลามีคนขอให้อธิบายเคิร์ท ฮัมเมล ผมจะบอกว่า "ของจริง"
เคิร์ทเป็นตัวของตัวเองมาก และมั่นใจในตัวเอง
(เบลน สู้เขา เบลน)
นั่นคือสิ่งที่คารอฟสกี้ไม่เคยรู้
(แม็กซ์ แอดเลอร์ นักแสดงเรื่องกลี)
ผมคิดว่าเลยทำให้ เขาเกลียดและชอบรังแก
เด็กหลายคนที่ เป็นเหมือนเคิร์ท ฮัมเมล
ที่ยังโดนแกล้งอยู่ทุกวัน
พวกเขาไม่มีตัวช่วยใดๆ
ผมเลยตื่นเต้นมากที่จะได้ทำละคร
ที่ตัวละครปกป้องตัวเองได้
นี่
- ไสหัวไปเลยนะ - นายก็เป็นแค่เด็กขี้กลัวคนหนึ่ง
ที่ไม่รู้จะทำยังไง กับความแปลกของตัวเอง
(ไรอัน เมอร์ฟี่ ผู้สร้างเรื่องกลี)
ไรอัน เมอร์ฟี่ผู้สร้าง ไตร่ตรองมาแล้ว
เพราะรู้ว่า มีหลายครอบครัวที่นั่งดูด้วยกัน
ต้องพิจารณาอย่างจริงจัง
(จอนาธาน กรอฟฟ์ นักแสดงเรื่องกลี)
ว่าด้านที่ดำมืดของ เด็กเพศทางเลือกทั่วโลกคืออะไร
หลายครั้งเวลาถ่ายละคร
เราจะได้รับรายงานว่า มีปัญหาเรื่องการกลั่นแกล้ง
และหลายครั้งเช่นกัน ที่เราประกาศว่ามีเด็กเสียชีวิต
(สอนให้พวกเขาจริงใจ)
เด็กที่ไม่สมควรตาย
มีวัยรุ่นฆ่าตัวตายเยอะมาก
เพราะโดนแกล้ง ที่เป็นเด็กรักเพศเดียวกัน
(การฆ่าตัวตายทำให้ คนเริ่มสนใจการรังแกเกย์)
(ยอดฆ่าตัวตายพุ่ง: โรงเรียนกำราบพวกชอบแกล้งเกย์)
มันทำให้เรารู้ซึ้ง ในซีซันที่สามของกลี
ทุกคนที่โรงเรียนของคารอฟสกี้ รู้ว่าเขาเป็นเกย์
(กะเทย)
ตอนนี้เขากลับโดนแกล้งเอง จนสุดท้ายคิดฆ่าตัวตาย
เดฟลูกพ่อ ฟื้นสิเดวิด
ขอเข้าไปได้ไหม
ผมหวังว่าคนที่เจอเรื่องนี้อยู่
และดูรายการนี้จะคิดว่า
"ดูสิ มีคนทำเรื่องเกี่ยวกับฉันด้วย
และมีหลายคนที่ช่วยเหลือคนแบบฉันได้"
ฉันจะช่วยนาย
ทุกคนที่รักนาย และยอมรับในตัวนายก็จะช่วย
นั่นคือสิ่งที่กลีเป็น
กลีให้ความสนใจพวกนอกคอก
และทำให้พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีลมหายใจและมีตัวตนขึ้นมา
ให้ชาวอเมริกันทั้งประเทศดู
มีคนแนะนำว่าผมควรจะมีแฟนปลอมๆ
เพราะเกย์จะไม่มีแฟนคลับผู้หญิง
ใช่เหรอ
จำได้ว่าตอนนั้นผมไปดิสนีย์แลนด์ กับเพื่อนนักแสดงเรื่องกลี
คนที่ได้รับความสนใจมากที่สุด
คนที่พอแฟนๆ เห็นแล้วจะร้องไห้
ก็คือคริส คอลเฟอร์
เราต้องเปลี่ยนความคิดแย่ๆ
ที่ว่านักแสดงเกย์รุ่นใหม่ จะไม่มีแฟนคลับ
ถ้าเปิดเผยมากไปหรือรับบทเป็นเกย์
ในช่วงต้นปี 2000 ปีเตอร์ เพจดังชั่วข้ามคืน
ในละครเรื่องเควียร์แอสโฟล์ก ของช่องโชว์ไทม์
ก็แปลกนะที่ผมคิดว่า...
(ปีเตอร์ เพจ ผู้สร้างเรื่องเดอะฟอสเตอร์ส)
อาชีพนักแสดงของผมมันพลาดไปหน่อย
ผมว่างานเขียนบท กำกับ และสร้างที่ทำอยู่ตอนนี้
เป็นสิ่งที่ผมเกิดมาเพื่อมัน
ในปี 2013 เขาร่วมผลิตเดอะฟอสเตอร์ส
(เดอะฟอสเตอร์ส)
ละครที่นำเสนอให้ผู้ชมเห็น
ครอบครัวที่ไม่ค่อยมีใคร เห็นกันมาก่อนบนโทรทัศน์
อ้าว ไม่มีใครบอกเหรอ ว่าแม่เราเป็นตำรวจ
(เดอะฟอสเตอร์ส ช่องเอบีซีแฟมิลี ปี 2013)
ละครเรื่องนี้ มีแม่สองคนที่เป็นเลสเบี้ยน
(ไม่ต้องเสแสร้ง งานพรอมเพศทางเลือก)
และตัวละครเพศทางเลือก วัยรุ่นจำนวนหนึ่ง
รวมถึงแอรอน เบเกอร์นักเรียนกฎหมาย ข้ามเพศที่รับบทโดยเอเลียต เฟลทเชอร์
และจูด ฟอสเตอร์เกย์เด็ก ที่รับบทโดยเฮย์เดน ไบเยอร์ลี
ได้เพื่อนใหม่รึยัง
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งครับ
เหรอ
เรื่องราวของจูดเป็นสิ่งที่ ผมภูมิใจที่สุดในละครเรื่องนี้
จูดมีหลายอย่าง
ที่ใกลเคียงผมมากกว่าตัวละครตัวอื่น
อย่าทาเล็บไปโรงเรียนนะ
ผมรับบทจูดตอนอายุประมาณ 11 ขวบ
(เฮย์เดน ไบเยอร์ลี นักแสดงเรื่องเดอะฟอสเตอร์ส)
เขาเป็นเด็กกำพร้า ย้ายบ้านบ่อยมาก
ไม่ค่อยมีเพื่อน ไม่ค่อยมีใครชอบ หรือยอมรับเขา
แต่เขาเจอคนที่ชอบเขา
จูดกับคอนเนอร์คือเด็กผู้ชายสองคน ที่เรียนโรงเรียนเดียวกัน
ทั้งคู่เล่นวิดีโอเกมและสร้างมิตรภาพ ที่แนบแน่นและสวยงามขึ้น
จูดเริ่มสำรวจว่าตัวเองรู้สึกยังไง
แล้วรู้ว่าคนคนนี้ มีความหมายกับเขามากกว่าที่คิดไว้
เรื่องแปลกเรื่องหนึ่ง ในความสัมพันธ์ของจูดกับคอนเนอร์
คือมันเป็นความสัมพันธ์ ระหว่างเด็กผู้ชายสองคน
พวกเขาชอบกันและรักกันอย่างจริงใจ
ตอนที่คอนเนอร์กับจูดจูบกัน
มันเป็นภาพของการประกาศความรัก ที่บริสุทธิ์ที่สุดแล้ว
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมโดนกระหน่ำ
ผมโดนด่าว่าเฒ่าหัวงู โรคจิต ลามก
คนเป็นเกย์มาถามผมว่า
"ทำแบบนี้ทำไม พวกเราดูเป็นโรคจิตไปเลย"
ผมตอบไปว่า
พวกเราเคยเห็น เรื่องราวของเด็กวัยรุ่น
เพศตรงข้ามที่รักกันมาหลายร้อยปีแล้ว
โรเมโอกับจูเลียตอายุ 14
ทันสมัยหน่อยก็เรื่อง หัวใจกระเตาะ จะไม่โดดเดี่ยว
ตอนนั้นแอนนา คลัมสกี กับแม็คคัลลีย์ คัลกินเพิ่งสิบขวบ
ผมนึกไม่ออกว่า
ตัวเองจะคิดยังไงถ้าดู คอนเนอร์กับจูดตอนอายุเท่านั้น
ตอนที่ฉันเริ่มงานแสดง เขายังไม่ใส่ ตัวทีเข้าไปในแอล จี และบี
(แคนดิส เคย์น นักแสดงเรื่องเดอร์ตีเซ็กซี่มันนี)
พวกเขาเพิ่งใส่ ตัวทีลงไปช่วงกลางยุค 90
(แนช บริดเจส ช่องซีบีเอส ปี 1996)
นักแสดงข้ามเพศหนีไม่พ้นบทโสเภณี
(เอ็นวายพีดีบลู ช่องเอบีซี ปี 2000)
จะมีฉากคนเดินถนนเยอะมาก
มักจะเป็นพวก "ฉันอยากฆ่าตัวตาย"
(อีอาร์ ช่องเอ็นบีซี ปี 1994)
และ "ฉันเล่นยาหนักมาก" หรือ "ฉันค้ายา"
(ซีเอสไอ: นิวยอร์ก ช่องซีบีเอส ปี 2007)
พวกนั้นคือบทที่คนข้ามเพศมักจะได้รับ
และก็อาจจะมีบทพูดประโยคสองประโยค
(เดอร์ตีเซ็กซี่มันนี)
แล้วฉันก็ได้ไปคัดตัว เรื่องเดอร์ตีเซ็กซี่มันนี
ฉันรู้ว่าละครจะฉายช่องเอบีซี และรู้ว่านักแสดงมีใครบ้าง
(เดอร์ตีเซ็กซี่มันนี ช่องเอบีซี ปี 2007)
เลยรู้ตัวว่านี่เป็นงานใหญ่
ไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อน
คนข้ามเพศรับบทคนข้ามเพศ
ในบทบาทหลักในละครโทรทัศน์
(ลาเวิร์น ค็อกซ์ นักแสดงงออเรนจ์อีสเดอะนิวแบล็ค)
ในปี 2011 ฉันแสดงหนังอินดี้ เจ็ดเรื่องและทำงานไปด้วย
ฉันยังทำงานร้านอาหารอยู่
แล้วก็คิดว่าไม่ไหวแล้ว
ฉันจะทนได้อีกนานแค่ไหน ถ้ายังไม่เกิดสักที
(ออเรนจ์อีสเดอะนิวแบล็ค เน็ตฟลิกซ์ ปี 2013)
แล้วฉันก็ได้ไปคัดตัว ออเรนจ์อีสเดอะนิวแบล็ค
ฉันผ่านและได้งาน
- ขอโทษ - ผมสวยจัง
ขอบใจ
เอาไว้มาเติมสีที่โคนผมกับฉันนะ
ฉันจะทำให้สวยเลย
วันแรกที่เข้าฉากฉันเดินไปซุ้มอาหาร เพื่อดูว่ามีอะไรกิน
พอไปถึงก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง เดินเข้ามาหาแล้วบอกว่า
"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโจดี้เป็นผู้กำกับตอนที่สาม"
เธอคือโจดี้ ฟอสเตอร์ ฉันแบบ...
"ค่ะ ฉันรู้จักคุณ"
ตอนแรกที่ได้งาน ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยนะ
แต่ตอนที่สามคือตอนที่
เราย้อนไปดูเรื่องที่มาของฉัน
มันได้รับแรงบันดาลใจ จากประสบการณ์อันลึกซึ้ง
(แจเน็ต ม็อก นักเขียน/ผู้กำกับเรื่องโพส)
ว่าผู้หญิงข้ามเพศจากครอบครัวคนจน
หรือคนผิวสีต้องเผชิญ
ผู้ชมจะได้เห็นว่า เราต้องเสียสละอะไรบ้าง
และเราโดนลงโทษที่ดูแลตัวเอง
ในโลกที่ไม่ยอมดูแลคุณยังไง
อะไรน่ะ นั่นไม่ใช่ยาของฉันนะ
ไปคุยกับจิตแพทย์เองสิ
ฉันรู้ว่านี่แหละ ฉันรองานนี้มาทั้งชีวิต
และรู้สึกพร้อม
นั่นคือตอนที่ทำให้ ฉันได้เข้าชิงรางวัลเอมมี่
หนึ่งในฉากแรกๆ ที่ถ่าย
คือฉากฉันนอนเปลือยครึ่งท่อน กับบิลลี่ บาลด์วิน
ตอนนั้นฉันคิด ว่า "มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ"
ฉันนอนอยู่บนเตียงกับบาลด์วิน
ตอนที่มีคนดูละครมากที่สุด ในสตูดิโอพาราเมาต์
แพ็ตตี้ถ้าคุณอยากมีชีวิตเรียบง่าย
ด้วยการคบกับเอลเลน ฉันก็เข้าใจนะ
พล็อตเรื่องของเราโดนใจผู้ชมมาก
ในช่วงแรกฉันว่า มีคนดูประมาณสิบล้านคน
ที่เห็นตัวละครข้ามเพศเป็นครั้งแรก
ซึ่งเป็นคนที่มีเอกลักษณ์ มีเสน่ห์ และมีสมอง
ชอบมีคนมาถามว่า ฉันรับมือกับเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ในฐานะผู้หญิงข้ามเพศผิวสี ที่เป็นนักแสดงด้วย
ฉันรับมือกับมันด้วยการดูความเป็น ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาของตัวเอง
ศิลปินอย่างไดห์แอน แคร์รอล และซิสลีย์ ไทสัน
โดโรธี แดนดริดจ์ เออร์ธา คิทท์ และโจเซฟิน เบเคอร์
ที่เตรียมพิมพ์เขียวไว้ให้ฉัน ได้ดูการดำเนินชีวิต
ในฐานะศิลปินที่แตกต่างจากคนอื่น และเกี่ยวพันด้านการเมืองด้วย
ยังไงก็ต้องมีใครสักคน ที่เขี่ยหรือเริ่มต้น...
ไม่ใช่เขี่ยหรอก เรียกว่าน้ำซึมบ่อทรายดีกว่า
ต้องพูดแบบแฟร์ๆ
แต่ฉันว่าละครพวกนี้
ล้ำเกินจารีตและมุมมองของสังคมไปแล้ว
(ไทม์ ฉุดไม่อยู่แล้วพวกข้ามเพศ)
ซีซันแรกของเดอร์ตีเซ็กซี่มันนี
เป็นช่วงเวลาที่น่าประทับใจบนทีวี
สักพักฉันก็รู้ว่าตัวเองต้องโดนฆ่า
ฉันเสียใจมาก
แต่พอได้นั่งดูตอนนั้นฉาย
ก็คิดว่า "มันโหดร้ายมากเลย"
การได้เห็นว่า คนอื่นทำกับคนข้ามเพศยังไง
โดยเฉพาะในวงการสมัยก่อน
ฉันรู้ว่าเพราะฉันเป็นคนข้ามเพศ
ยังไงก็ต้องมีใครสักคนที่ไม่เข้าใจ
และคิดว่านั่นคือ เหตุผลที่ละครขาดบางอย่างไป
นอกจากการตายของตัวละคร แคนดิส เคย์นในเดอร์ตีเซ็กซี่มันนี
ตัวละครเพศทางเลือก โดนฆ่าตายในละครมาตั้งแต่อดีต
(แชนนิง ช่องเอบีซี ปี 1963)
หนึ่งในความท้าทายที่เราเคยเจอคือ พวกเกย์ต้องตาย
(แซร่า เคท เอลลิส ประธานและผู้บริหารแกลด)
ซึ่งแปลว่าคนที่เป็นเพศทางเลือก
(ออลอินเดอะแฟมิลี ช่องซีบีเอา ปี 1977)
สุดท้ายจะตายอย่างน่าเศร้า หรือโดนฆ่าตายตอนจบ
(ไดนาสตี้ ช่องเอบีซี ปี 1985)
ซึ่งเราก็เห็นว่ามันไม่จบ เริ่มตั้งแต่บัฟฟี่
เสื้อเธอ
(มือใหม่ปราบผี ช่องยูพีเอ็น ปี 2002)
แล้วก็ในเรื่องเดอะไวร์
(เดอะไวร์ ช่องเอชบีโอ ปี 2002)
หลังจากนั้นก็ในเดอะวันฮันเดร็ด
(เดอะวันฮันเดร็ด ช่องเดอะซีดับเบิลยู ปี 2016)
คุณจะเห็นเรื่องแนวนี้อย่างต่อเนื่อง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ผมว่ามันเริ่มเกิดขึ้น ในละครหลายเรื่อง
(เดอะแอลเวิร์ด ช่องโชว์ไทม์ ปี 2009)
ที่ตัวละครพวกนั้นหายากขึ้น
(ซีเอสไอ: นิวยอร์ก ช่องซีบีเอส ปี 2007)
แต่เราฆ่าพวกเขาตายตลอด
(บันทึกรักฉบับแวมไพร์ ช่องซีดับเบิลยู ปี 2016)
อยู่ๆ คนก็เริ่มรู้สึกว่า "เดี๋ยวนะ เราต้องระวังมากขึ้น"
(เดอะวอล์กกิงเดด ช่องเอเอ็มซี ปี 2017)
ผู้ผลิตรายการจึงต้องมีความรับผิดชอบ
(นิโคล เมนส์ นักแสดงเรื่องซูเปอร์เกิร์ล)
ต้องตระหนักถึงเรื่องที่ใหญ่กว่า
เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนจอ มีผลนอกจอผ่านผู้ชมทั้งสิ้น
(มิลตัน เบิร์ล เดอะลูซี่-เดซี่ คอเมดี้อาวร์ ช่องซีบีเอส ปี 1975)
ตลอดช่วงปี 50 ถึง 60
นักแสดงชายอย่างมิลตัน เบิร์ลจะแต่ง เป็นกะเทยแสดงท่าทางล้อเลียนผู้หญิง
(ดิอเมริกันมิวสิคโชว์ พีเพิลทีวีแอตแลนตา ปี 1985)
แต่ในช่วงต้นยุค 80 ช่องแอตแลนตาก็เปิดตัวรูพอล
สบายดีไหมครับรูพอล
สบายดีค่ะ สบายมาก
ที่เกิดมาเป็นกะเทยที่ดังที่สุดในโลก
รูพอลเอาความสะดีดสะดิ้ง และความเริ่ดหรู
มาทำให้มีพลังและน่าติดตาม
รูพอลเป็นที่รู้จักของทุกคนในปี 1992
กับซิงเกิ้ลแรก "ซูเปอร์โมเดล (ยูเบตเทอร์เวิร์ก)"
ปีต่อมาเธอได้รับการติดต่อให้ไปแสดง ที่งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอร์ด
กับนักแสดงตลกมิลตัน เบิร์ล
(เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอร์ด ช่องเอ็มทีวี ปี 1993)
เมื่อก่อนเวลาออกทีวี ผมก็ชอบใส่ชุดราตรี
งั้นเหรอคะ เมื่อก่อนใส่ชุดราตรี แต่เดี๋ยวนี้ใส่ผ้าอ้อม
ใช่
มิลตัน เบิร์ลชอบล้อเลียนผู้หญิง
แต่รูทำให้ผู้หญิงเลิศขึ้น
ตอนนั้นเองที่รูฉีกภาพเก่าๆ และนำภาพใหม่เข้ามา
(รูพอลส์แดร็กเรซ ช่องโลโก้/วีเอชวัน ปี 2009)
รูพอลส์แดร็กเรซฉายครั้งแรกในปี 2009
เป็นการนำซูเปอร์สตาร์กะเทยรุ่นต่อไป
มารวมตัวในรายการแข่งออกแบบ เหมือนโปรเจกต์รันเวย์
ผสมแข่งเดินแบบเหมือน อเมริกาส์เนกซ์ทอปโมเดล
แล้วใส่อารมณ์ขันสไตล์รูพอลเข้าไป
ฉันอยากทำออกมาให้ดูเซ็กซี่แบบ
ได้แรงบันดาลใจจากชุดนางแมว เกรซ โจนส์ ของเธียร์รี มูเกลอร์
แต่ไม่ผ่านนะ
แดร็กเรซทำให้ผู้เข้าแข่งขันเก่งๆ หลายคนได้ดิบได้ดี
(อเมริกัน)
ซึ่งรูยอดเยี่ยมมาก
รูพอลเหมือนผู้หญิง
ที่ถือโคมไฟในโลโก้เปิดหนังโคลัมเบีย
คือว่าดูเป๊ะตลอด
ฉันฝึกท่าโพสต์และการคุมเวที แบบสบายๆ จากรูพอลเยอะเลย
- แบบว่าฉันพร้อมแล้ว - มันเป็นรายการที่สามารถ...
(คาร์สัน เครสลีย์ รูพอลส์แดร็กเรซ)
และค่อยๆ สร้างแรงกระเพื่อมมาเรื่อยๆ
แล้วจู่ๆ
(บรูซ วิแลนซ์ นักเขียน)
กะเทยทั้งหลายก็แข่งกันเอง
จนดูโหดร้ายรุนแรง
มันเป็นการแข่งขันที่มีการกระชากวิก
มีน้ำตา มีดราม่า
กลับไปสิงสถิตที่ปาร์ตี้ซิตีไป
แต่สุดท้ายแล้วรูจะพูดเสมอว่า
"มันเป็นการฉีกคนคนหนึ่งทิ้ง และสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่"
ให้เป็นตัวเองในแบบที่ดีที่สุด
เคนเนดี้ คุณได้เติบโต มาเป็นกะเทยที่แจ๋วมาก
นี่เป็นรูปของคุณ ตอนเป็นเด็กผู้ชายตัวน้อย
เวลาเห็นพวกเธอให้คำแนะนำตัวเอง ตอนเด็กแล้วประทับใจมาก
ถึงเธอจะแตกต่าง จากเด็กคนอื่นก็ไม่เป็นไร
เพราะสุดท้ายทุกคนก็คิดเหมือนกัน
"ฉันไม่รู้ว่าอีกหน่อยจะเป็นยังไง
เมื่อก่อนฉันเคยกลัว แต่ดูตอนนี้สิ"
สิ่งที่เธอเคยคิดว่าเป็นความฝัน อีกหน่อยจะเป็นจริง
เพราะชีวิตจะดีขึ้น
คิม ชิ คุณไม่ใช่แค่ดีขึ้น
คุณแจ๋วเลยล่ะ
ก่อนจะมาทำแดร็กเรซ รูก็อยู่ในกระแสวัฒนธรรมป็อปแล้ว
รูไม่ได้เป็นแค่สัญลักษณ์ของเกย์ เหมือนในสายตาพวกเรา
แต่รูเลยเถิดมาเป็น สัญลักษณ์ของวัฒนธรรมป๊อปด้วย
ฉันเคยแต่งตัวมาหลายแบบแล้ว
(ดิอาร์เซนิโอฮอลล์โชว์ ปี 1993)
แต่แบบนี้แหละที่ลงตัวที่สุด
เด็กๆ ก็จำฉันในภาพกะเทยนะ
มันมีเสน่ห์ในการใช้ชีวิตแบบมั่นใจ
และการใช้ชีวิตแบบมั่นใจเต็มพิกัด
(เจสซี่ ไทเลอร์ เฟอร์กูสัน นักแสดงเรื่องโมเดิร์นแฟมิลี)
เขาเหมือนแม่พระ
- ทุกคนพูดว่ารักซิ - รัก
เอาความรักไปมอบ ให้ทนายส่วนตัวแล้วสืบสวนเขาซะ
ตั้งแต่จำความได้ฉันไม่เคยชอบ คำว่า "นักแสดงหญิง"
ไม่รู้ว่าทำไมหรือ คำนั้นมันผิดอะไรสำหรับฉัน
คนชอบพูดว่า "คุณเป็นนักแสดงหญิง" ฉันจะตอบว่า "เปล่า ฉันเป็นนักแสดง"
ฉันอยากรับบทโอลิเวอร์มาก
แต่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้ เพราะมันเป็นบทของเด็กผู้ชาย
ตอนนั้นฉันคิดว่าไม่ยุติธรรมเลย
โทรทัศน์ปลูกฝังว่าฉันต้องเป็นแบบนี้
ก่อนที่ฉันจะหาคำนิยามมันได้อีก
ฉันรู้ตัวดีว่าไม่อยาก ให้ใครมองฉันเป็นผู้หญิง
แต่ก็ไม่อยาก โดนมองเป็นผู้ชายเหมือนกัน
ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักอย่าง ที่สังคมบอกให้เป็น
ฉันเลยรู้สึกผิดที่ผิดทางตลอด
หลังจากย้ายมาอยู่นิวยอร์ก ฉันก็มีตัวแทน
และเริ่มลบคำว่าเธอ/นางสาว ออกจากประวัติออนไลน์
และประวัติการแสดงทั้งหมด แล้วก็ใช้แค่ชื่อซึ่งรู้สึกดีมาก
(บิลเลียนส์)
แล้วฉันก็ได้ไปคัดตัว ละครชื่อบิลเลียนส์
ในบทของเทย์เลอร์ เมสัน
เที่ยงนี้ผมสั่ง อาหารมังสวิรัติมาให้นะ
(บิลเลียนส์ ช่องโชว์ไทม์ ปี 2017)
ทำไมถึงคิดว่าฉันเป็นมังสวิรัติ
เวร ไม่ใช่เหรอ
ใช่สิ
รายละเอียดของตัวละคร เทย์เลอร์ เมสันบอกว่า
"หลักแหลม อัจฉริยะ ด้านคณิตศาสตร์ ไม่ระบุเพศ"
แล้วฉันก็คิดว่า "โอเค คำนี้แปลว่าอะไร"
ไม่ระบุเพศ ไม่เจาะจงว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
สวัสดีชื่อเทย์เลอร์
ใช้สรรพนาม "เขา" "ของเขา" และ "พวกเขา" ได้เลย
ตามนั้น
ตอนที่อ่านบทนั้นในสคริปต์ ฉันร้องไห้เลย
เพราะรู้สึกว่าตัวเองได้พบอิสระ รู้สึกได้เป็นตัวเอง
ซึ่งฉันเกิดมาเป็นผู้หญิง
ก็พะยี่ห้อตลอดอยู่แล้ว ว่าเป็นเด็กผู้หญิงและผู้หญิง
แต่มันไม่ใช่เพศของฉัน เพราะงั้นการเอาออกไป
ด้วยการใช้คำว่า "เขา/พวกเขา" สำหรับฉันมันถูกต้องมาก
ตัวละครของเทย์เลอร์ เมสันให้ ตัวตน ความความหวัง และอิสระกับฉัน
บทบาทของเขาในบิลเลียนส์
เอเชีย เคท ดิลลอนกลายเป็น นักแสดงไม่ระบุเพศคนแรกที่มาคัดตัว
และได้เป็นตัวละคร ไม่ระบุเพศคนแรกทางทีวี
หลังจากซีซันสองของบิลเลียนส์
(โชว์ไทม์)
ช่องโชว์ไทม์ก็ติดต่อมาบอกว่า
อยากส่งชื่อฉันเข้าชิงรางวัลเอมมี
ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้ นักแสดงชายและหญิงและบอกว่า
"เราไม่รู้ว่าคุณอยากเข้าชิงฝ่ายไหน คุณคิดว่ายังไง"
ฉันรู้สึกว่าการระบุเพศชายหรือหญิง
(คริติกส์ชอยส์มูฟวี่อวอร์ด ครั้งที่ 19)
ในการแจกรางวัลเป็นเรื่องที่แปลกมาก
(นักแสดงชายดีเด่น)
เพราะไม่เห็นมีแบบนี้ในสาขาอื่น ไม่มีผู้กำกับหญิงผู้กำกับชายเลย
(นักแสดงหญิงดีเด่น)
ซึ่งฉันก็เขียนจดหมายไปถามองค์กรว่า
"ช่วยอธิบายหน่อยว่า นักแสดงชายนักแสดงหญิงคืออะไร"
ฉันจะได้ตัดสินใจถูก"
พวกเขาบอกว่า "จดหมายของคุณทำให้เราต้องกลับไป
อ่านกฎตั้งแต่แรกใหม่
ซึ่งบอกว่านักแสดงทุกคนสามารถ เข้าชิงสาขาไหนด้วยเหตุผลใดก็ได้"
สุดท้ายฉันเลยตัดสินใจเข้าชิง ในสาขานักแสดงสมทบ
(คริติกส์ชอยส์อวอร์ด ผู้เข้าชิง ไม่ระบุเพศเอเชีย เคท ดิลลอน)
(สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากเรื่อง "บิลเลียนส์")
เพราะคำว่านักแสดงไม่มีเพศ ไม่ระบุเพศ
ที่ใช้กล่าวถึงทุกคนมาตั้งแต่อดีต
ฉันเลยรู้สึกว่ามันเป็น ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับฉัน
บิลเลียนส์ช่องโชว์ไทม์
และหลังจากนั้นไม่นาน ก็มีโทรศัพท์หรืออีเมลจากทีม
บอกว่าเอ็มทีวีอยากให้ฉัน เป็นตัวแทนในงานแจกรางวัลใหม่
(เอ็มทีวีมูวี & ทีวีอะวอร์ดส ช่องเอ็มทีวี ปี 2017)
มันเจ๋งมากเลยที่ได้มา ประกาศรางวัลด้านการแสดงครั้งแรก
ที่ให้รางวัลนักแสดงโดยไม่แบ่งแยกเพศ
พวกเขาใช้ชื่อรางวัลว่านักแสดงดีเด่น
และเอ็มม่า วัตสันได้รางวัลชนะเลิศ จากเรื่องบิวตี้แอนด์เดอะบีสต์
การแสดงคือความสามารถ ในการเอาตัวเองไปเป็นคนอื่น
จึงไม่จำเป็นต้องแยกเป็นสองสาขา
หนึ่งในข้อความที่ฉันได้รับมากที่สุด
เป็นข้อความจากเด็กวัยรุ่น ที่บอกว่าเขาเพิ่งกล้า
เปิดตัวกับคุณยายว่าตัวเองไม่มีเพศ
สิ่งแรกที่คุณยายตอบมาก็คือ
"ตายแล้ว หลานเหมือน เทย์เลอร์ในเรื่องบิลเลียนส์เลย
ยายชอบเขาแล้วก็ชอบละครเรื่องนั้น"
เรื่องราวมันสอดคล้องตรงกันมากเลย
ระหว่างตัวแทนที่ ทำให้เกิดความเห็นใจและความเข้าใจ
(คริส เคลลี่ อดีตหัวหน้า นักเขียนบทแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์)
แปลกดีที่ความทรงจำแรกในทีวีของผม คือแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์
พูดไปก็ขนลุกเพราะผมเขียนบทที่นั่น แต่ผมดูรายการนี้มาตั้งแต่เด็ก
ตั้งแต่แปดหรือเก้าขวบผมจะอัดมุกตลก
แล้วถอดความมุกที่ผมชอบ
เอาไปที่โรงเรียนตอนพักเที่ยง
แล้วแสดงกับเพื่อนในชั่วโมงการละคร
น่ารังเกียจไหม
แม่ชีคะ
ขนที่ก้นคุณต้องดกแน่เลย
ผมชอบดูผู้หญิงพวกนั้น และพยายามเลียนแบบ
จำได้ว่าผมชอบมอลลี่ แชนนอน อนา แกสไทเยอร์ และเชอร์รี่ โอเทอรี่
แล้วก็มายา รูดอล์ฟ และทุกคนในกลุ่มนั้น
หลายปีต่อมา แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ก็จ้างผมให้เขียนบท
ผมเจอนักเขียนหลายคนที่ยังอยู่ ทั้งพอล่า เพลล์และเจมส์ แอนเดอร์สัน
ที่เป็นเกย์และเขียนมุก ให้ผู้หญิงกับผู้หญิง
มุกพวกนั้นเป็นมุกที่ผมเข้าถึง
ผมชอบมาก เพราะผู้หญิงที่แสดงมีฝีมือมาก
แล้วที่ชอบก็คง เพราะมีเกย์เป็นนักเขียนบท
ในปี 2016 คริส เคลลี่ได้เป็นหัวหน้า นักเขียนคนแรกที่เป็นเกย์เปิดเผย
ในประวัติศาสตร์ 40 ปี ของแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์
ผมคิดว่าเวลาเอสเอ็นแอล หรือรายการที่ใช้คนเป็นเกย์
คุยเรื่องเกย์ ไอเดียเกย์ มุกเกย์ก็ต้องติดมาอยู่แล้ว
ผมไม่ต้องมานั่งพูดเลยว่า
"วันนี้ผมจะพูดเกี่ยวกับปัญหาเกย์"
ผมเขียนจากประสบการณ์ ส่วนตัวของตัวเอง
ซึ่งบทก็จะอบอวลไปด้วยความเป็นเกย์
(ไดค์ & แฟ็ทส์)
ได้ยินไหมไดค์ เราทำได้อีกแล้ว
ถ้าไม่มีเธอฉันคงทำไม่ได้ แฟ็ทส์
เยี่ยมมากไดค์กับแฟ็ทส์
- ห้ามเรียกเราแบบนั้น - มีแต่เราที่เรียกได้
- มันเป็นคำที่เราใช้ - เฉพาะเรา
เรารักกันเลยพูดได้
ไม่ว่าจะเป็นมุกตลกสั้นๆ หรือมุกตลกในซิตคอม
มุกตลกคือการเปลี่ยนความคิดคน
เพราะถ้าคุณหัวเราะกับอะไรบางอย่าง
แปลว่าลึกๆ แล้ว คุณเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาพูด
ฉันว่านั่นเป็น หนึ่งในข้อดีของโทรทัศน์
คือมันช่วยให้เราเข้าใจตัวเอง และรู้ว่าเราจะเป็นยังไงต่อ
ลูกน่ารักมากครับ คุณกับภรรยาคงตื่นเต้นน่าดู
(โมเดิร์นแฟมิลี ช่องเอบีซี ปี 2009)
ขอโทษครับๆ คุณพ่อหิวขนม
หวัดดีครับ
ภาพแรกของมิทช์กับแคม
คือตอนที่พวกเขา พาเด็กเวียดนามกลับบ้าน
มีฉากเถียงกันที่ตลกแต่เข้าถึงง่าย
พวกเขาเป็นพ่อแม่มือใหม่ ที่กำลังพยายาม
ผจญภัยครั้งใหม่ที่พวกเขาเลือกเอง
เด็กคนนี้มีครีมพัฟฟ์ด้วย
ขอโทษนะครับ ถ้าไม่ใช่เพราะครีมพัฟฟ์อย่างเรา
เด็กคนนี้คงต้องโตในบ้านเด็กกำพร้า
รู้ไว้ด้วยนะ สำหรับคนที่นินทา ความรักไม่มีเชื้อชาติหรือเพศ
- หัดละอายซะบ้าง - มิทเชลล์
พวกใจแคบ
- มิทเชลล์ - อะไร
ลูกกินครีมพัฟฟ์อยู่
ผมว่ามันเปิดหูเปิดตาหลายๆ คน
น่าจะมีหลายคนที่รู้สึก ว่าพวกเขาไม่รู้จักคู่เกย์
แต่รู้จักมิทช์กับแคม
สำหรับผม อย่างความสัมพันธ์ของผมกับพ่อ
มันอบอุ่นใจที่ได้เห็นเอ็ด โอนีล
พยายามประคองความสัมพันธ์นี้เอาไว้
และพวกเขาพยายามบอกว่าพ่อผมไม่ยอมรับ
และไม่เข้าใจ ว่าทำไมผมถึงอยากแต่งงาน
พ่อยอมรับว่า เรื่องแต่งงานนี่แปลกสำหรับพ่อ
โอ้โฮ
ซึ่งก็เป็นบทสนทนา ที่ผมมีกับพ่อแท้ๆ ด้วย
ไม่ใช่แค่เรื่องการแต่งงาน แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับเกย์
พวกเราเถียงกันหัวชนฝา
พอพวกเขาใส่รายละเอียดนี้ลงไป
ผมคิดว่ามันเป็น ส่วนที่มีพลังที่สุดในตอนนั้น
ถ้าพ่ออึดอัดนัก
ก็ไม่ต้องมางานแต่งหรอก
รายการนั้นมีครอบครัวดูทั่วประเทศ
(อันดับสี่เอบีซี - โมเดิร์นแฟมิลี)
ทำให้พวกเขาได้เข้าใจ
และหัวเราะไปกับความผิดพลาด และงุ่มง่ามของตัวเอง
พยายามประคอง
ความสัมพันธ์กับ ลูกชายหรือลูกสาวเกย์ไป
โมเดิร์นแฟมิลีเป็นเรื่องราวปัจจุบัน
เราพยายามนำเสนอ เรื่องที่เกิดขึ้นจริงในโลกเสมอ
ตอนโมเดิร์นแฟมิลีเริ่มฉายเรายัง ไม่มีกฎหมายการแต่งงานของเพศที่สาม
และในฤดูร้อนที่กฎหมาย ห้ามเพศเดียวกันแต่งงานกันไม่ผ่าน
จัสติน ที่เป็นแฟนผมในตอนนั้น
ทำงานให้องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ที่สนับสนุนคดีพร็อพเอท
มูลนิธิเพื่อเท่าเทียมของชาวอเมริกัน
นักเขียนทุกคนในโมเดิร์นแฟมิลีพยายาม
หาข่าววงในว่ากฎหมายนี้จะผ่านหรือไม่
พวกเขาโทรไปหาจัสตินถามว่า "คุณรู้ข้อมูลวงในไหม"
เราอยากให้มิทช์กับแคมแต่งงานกัน
วันนี้คู่เกย์ทั่วประเทศ ได้รับชัยชนะถล่มทลาย
(วันแห่งประวัติศาสตร์)
ด้วยเสียงข้างมากในศาลฎีกา
- ตายแล้ว - อะไร
มิทเชลล์โทรมา เราชนะ
เยี่ยมไปเลย ชนะอะไรเหรอ
สุดยอดไปเลย รอมาตั้งนาน
ตกลงเราชนะอะไร
ศาลฎีกาตัดสินให้เกย์แต่งงานกันได้
รู้สึกเหมือนเราใช้ชีวิตคู่ขนาน
เพราะละครเรื่องนั้นพูดถึง เรื่องที่เกิดขึ้นในโลกปัจจุบัน
ผมเองก็แต่งงานกับจัสติน
พ่อยังเต้นรำในงานแต่งงานของผมด้วย
ผมว่ายังไงเราก็อยากให้พ่อแม่เห็นชอบ
และผมก็ไม่ต่าง
แล้วไม่กี่เดือนต่อมา พ่อผมก็เดินส่งตัวเจ้าบ่าวออกทีวี
ผมได้แต่งงานหลอกๆ กับสามีในทีวี
ด้วยอำนาจที่ได้รับ จากรัฐแคลิฟอร์เนีย
ผมขอประกาศให้พวกคุณเป็นคู่ชีวิตกัน
จูบสามีคุณได้เลยครับ
โมเดิร์นแฟมิลีได้รับรางวัลเอมมี่ สาขาละครตลกยอดเยี่ยม 5 ปีซ้อน
ซิตคอมที่เหมือนสารคดีขำขัน
ได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่ง จากแอนอเมริกันแฟมิลี
(แอนอเมริกันแฟมิลี ช่องพีบีเอส ปี 1973)
ละครโทรทัศน์เรื่องแรกที่ติดตาม เรื่องราวชีวิตของครอบครัวจริงๆ
ในปี 2007 ครอบครัวชาวอเมริกัน อีกครอบครัวมีชื่อเสียงขึ้น
และกลายเป็นที่สนใจของคนรุ่นใหม่
(คีปพิงอัพวิทเดอะคาร์แดเชียนส์)
เรียลลิตี้โชว์ต้องมีเรื่องราวเยอะๆ
(เคทลิน เจนเนอร์ คนดัง/นักกีฬา)
ครอบครัวฉันมีเรื่องราวนับไม่ถ้วน
(คีปพิงอัพวิทเดอะคาร์แดเชียนส์ ช่องอี! ปี 2007)
ลูกหกคนกับพ่อแม่บ๊องๆ สองคน
เราคือเบรดี้ บันช์ ยุคใหม่ที่ไม่ธรรมดา
ในคีปพิงอัพวิทเดอะคาร์แดเชียนส์
ฉันชอบการเป็นพ่อคน ชอบเล่นกับลูกๆ
เมื่อก่อนมันคือหน้าที่ของฉัน
แต่ฉันก็อึดอัด ในความไม่ชัดเจนของตัวเอง
ข่าวลือเริ่มหนาหูขึ้น
(บรูซ เจนเนอร์เสียศูนย์ วีนแตกใส่ปลาปารัสซี่หลังหย่า)
บรูซคนเก่าเป็นอะไรเหรอ
ตอนนั้นฉันอยู่ที่มาร์เบิร์ก เยอรมนี
ไปร่วมงานคืนสู่เหย้า ของแชมป์ทศกรีฑาโอลิมปิก
ฉันเพิ่งไปถึงตอนประมาณตีสอง
ยังตาสว่าง จะดูอะไรดี
ก็เลยเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ
ทุกช่องเป็นภาษาเยอรมัน ยกเว้นช่องหนึ่งที่เป็นภาษาอังกฤษ
แขกรับเชิญคือจิมมี่ ฟาลลอน
เขาเป็นนักกีฬายิ่งใหญ่ระดับโลก
(เลทโชว์วิทเดวิด เลตเทอร์แมน ช่องซีบีเอส ปี 2012)
ใช่แล้วครับ แต่ล่าสุดเขาไปผ่าตัดมา
เหมือนไปทำศัลยกรรมพลาสติกนะ
ไม่น่าจะเป็นศัลยกรรมพลาสติก เจ้าเหรียญทองด้วยสิ
ฉันนั่งดูอยู่ยังคิดว่า
"ขนาดมาถึงมาร์เบิร์ก เยอรมนี ยังต้องมานั่งฟังเรื่องแบบนี้"
ฉันจำเป็นต้องเปิดเผยตัว
จะให้หนีไปอยู่อะแลสกา ในเมืองที่มีคน 500 คน
ทิ้งครอบครัว ไปซ่อนตัวที่นั่นก็ไม่ได้
ยังไงแท็บลอยด์ก็ต้องหาฉันเจอ และขายข่าวอยู่ดี
เพราะฉะนั้นถ้าจะเป็นแบบนี้ ฉันต้องควบคุมให้ได้
(ทเวนตี้/ทเวนตี้ ช่องเอบีซี ปี 2015)
เข้ามาบ้านฉันก่อนสิ
ในเดือนเมษายนปี 2015
(ไดแอน ซอว์เยอร์ตอนพิเศษ สัมภาษณ์บรูซ เจนเนอร์)
เคทลิน เจนเนอร์ปรากฏตัว ในรายการพิเศษของไดแอน ซอว์เยอร์
เพื่อพูดถึงตัวตนในฐานะ หญิงข้ามเพศเป็นครั้งแรกทางทีวี
ตอนนั้นมีผู้ชมมากกว่า 16 ล้านคน
ไคลี่นั่งอยู่ฝั่งนี้ เคนดัลล์นั่งอยู่ฝั่งนี้
ลูกคนอื่นนั่งอยู่บนโซฟา เพราะผมไม่เห็น
แล้วไดแอน ซอว์เยอร์ก็เปิดรายการ
บรูซ เจนเนอร์คือใครคะ
ฉันมองแบบนี้นะคะ
บรูซโกหกมาตลอด
เขาปิดบังตัวตนมาตลอดชีวิต
แต่ฉันทำไม่ได้แล้ว
ฉันนั่งอยู่กับครอบครัวที่ เป็นข่าวโซเชียลมากที่สุดในโลก
พวกเขามาร่วมรายการแล้วก็... และจู่ๆ
ประมาณ 15 นาทีก่อนเริ่มถ่าย
โลกโซเชียลก็ลุกเป็นไฟ
(เราจะมาจารึก ประวัติศาสตร์นี้ด้วยกัน)
(ส่งพลังใจให้คนอย่างบรูซทั่วโลก ด้วยความรัก ไม่ใช่ด้วยความร้าย)
เลดีกากาเป็นคนดังคนแรก ฉันจำได้
ฉันพูดว่า "ตายแล้ว เลดีกากา"
แล้วก็พร่างพรูเลย
(ลาเวิร์น ค็อกซ์ ขอส่งความรักและกำลังใจให้)
(โอปราห์ วินฟรีย์ @DIANESAWYER ตอนนี้น่าติดตามมาก)
ความคิดเห็นด้านบวก หลั่งไหลเข้ามาเป็นสายเลย
ฉันคิดว่าตอนที่ลูกๆ
โดยเฉพาะเคนดัลล์กับไคลี่ เพราะพวกเขายังเด็ก
บอกว่า "ช่างมันนะ ไม่เป็นไรๆ"
คีปพิงอัพวิทเดอะคาร์แดเชียนส์ เป็นรายการที่ฉายทั่วโลก
ซึ่งตอนนี้ทั้งโลก รู้จักคนข้ามเพศแล้ว
(ไอแอมเคท)
ฉันจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำที่บ้าน กับหญิงข้ามเพศอีกหกคน
ซึ่งฉันยังไม่เคยเจอคนข้ามเพศเลย
ล่าสุดได้ข่าวว่าเธอแปลงเพศ แต่ยังไม่มีใครเคยเห็น
ไม่มีใครกล้าพูดอะไร
(ไอแอมเคท ช่องอี! ปี 2015)
แล้วเย็นวันนั้น เราก็เจอเคทลินเป็นครั้งแรก
ว่าไง
- มาถึงคนแรกเลย - หวัดดีจ้ะ
(แคนดิส เคย์น นักแสดง)
- เป็นยังไงบ้างจ๊ะ - คุณสวยมากเลย
เราตั้งใจเล่าเรื่องของเคทลิน
(จอนาธาน เมอร์รีย์ ผู้กำกับเรื่องไอแอมเคท)
โดยที่ไม่เปลี่ยนตัวตนของเธอ
สิ่งที่เราและเคทลินต้องการ
คือการหาคนอื่นมาให้ความรู้
และช่วยเธอเปลี่ยนตัวเองให้ได้
ทุกคนช่วยสอนฉันให้ตั้งต้นได้
สอนเรื่องที่มีแต่ ผู้หญิงข้ามเพศคุยกันรู้เรื่อง
ฉันสงสัยเรื่องหนึ่ง
คือทุกคนเสียงเพราะมาก
พวกคุณไปทำอะไรมา
และแชนดี้ ฉันชอบเธอตั้งแต่แรกเจอเลย
เธอตอบว่า
ฉันไม่ได้ทำะไรเลยจริงๆ เคทลิน
ตายแล้ว คำตอบเลิศ
ฉันตอบว่า "ได้ใจมาก โอเค"
เราต้องรักเสียงของตัวเอง เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของเรา
ฉันรู้สึกว่าถ้ารับฉันได้ ก็ต้องรับได้ทุกอย่าง
ความแจ๋วของรายการนี้ คือไม่ได้มีแค่เคทลิน
แต่เราได้เห็นกลุ่มหญิงข้ามเพศ เฮฮา ไปเที่ยว ดื่มไวน์ด้วยกัน
(เอเลียต เฟลทเชอร์ นักแสดงเรื่องเดอะฟอสเตอร์ส)
ผมว่ามันเยี่ยมมาก
พวกเธอคุยเรื่องที่ เราได้ยินทางทีวีเป็นครั้งแรก
ฉันรู้เลยว่ามันต้อง เป็นการปฏิวัติระดับโลก
คุณแสดงความเห็น
- ฉันคิดว่า... - บอกว่าอะไรนะ
ว่าถ้าใส่เดรสแล้วเหมือนผู้ชาย คนอื่นจะอึดอัด
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
ถ้าเคทลินพูดในแง่ไม่ดี สาวๆ คนอื่นจะบอกว่า
"เคทลิน ยั้งปากหน่อย อย่าทำแบบนี้"
คุณต้องช่วยทุกคน ไม่ใช่เฉพาะคนหน้าตาดี
เราไม่ได้จ้างนักเขียน มาเขียนบทให้เคทลิน
แล้วบอกว่า "เราอยากได้ตัวละครที่...
พูดแต่เรื่องเข้าหูคน"
เคทลินน่าสนใจเพราะ เธอมีความขัดแย้งในตัวเองมาก
ฮิลลารี คลินตันหรือดอนัลด์ ทรัมป์
(เคท)
โอ้โฮ ฉันไม่มีวันเลือกฮิลลารี
- จบเห่ - ฮิลลารีสู้ๆ
ถ้าฮิลลารีได้เป็น ประธานาธิบดีประเทศล่มจมแน่
แม่เจ้า
เธอเพิ่งเปิดตัวและสู้เพื่อเสรีนิยม
แล้วโดนจับขึ้นรถบัส กับพวกอนุรักษ์นิยม...
- เธอไม่ได้โกหก - ตัวแม่เลยแหละ
เธออยากให้คนโกหกปกครองประเทศเหรอ
เพราะประเทศเราแตกแยกมาก
(ฉันไปนั่งที่อื่นดีกว่า)
ความคิดนั้นทำให้เคทลิน โดนต่อต้านจากกลุ่มเพศทางเลือก
โดยเฉพาะกลุ่มหญิงข้ามเพศ
ถ้าไม่ใช่พวกเราก็คือศัตรู เราพูดไว้ชัดเจนมาก
(เสรีนิยมไม่ใช่ตัวแทนเรา)
(เราไม่ใช่เคท)
เคทลิน เจนเนอร์ คุณดูถูกคนข้ามเพศ ไม่สมควรเป็นตัวแทนพวกเรา
คุณคือความอับอายของกลุ่ม
จริงๆ แล้วฉันก็ไม่โทษพวกเขาหรอก
(ฉันไม่ได้เป็นตัวแทนคุณ ฉันเป็นตัวแทนตัวเอง)
(ห้ามแตะต้องเธอ)
เพราะเราสู้ยิบตามาตั้งแต่อดีต
เพื่อให้ได้ สิทธิ์เล็กๆ น้อยๆ ที่เราได้มา
เราไม่ควรพูดเรื่องการเมืองเลย
มันผิดความตั้งใจของรายการ
ซึ่งอยากนำเสนอกลุ่มหญิงข้ามเพศ ที่พยายามดำเนินชีวิต
และให้สังคมส่วนใหญ่ เห็นว่าเราก็เป็นคน
ถ้าไม่รักก็เกลียดเลย
เคทลิน เจนเนอร์ ทำให้ปัญหาของหญิงข้ามเพศ
เป็นเรื่องระดับครอบครัว
เคทลิน เจนเนอร์เปลี่ยนชื่อใหม่ และลุคใหม่เมื่อวันจันทร์
และกลายเป็น หัวข้อสนทนาบนอินเทอร์เน็ต
เธอติดท็อปเทรนด์ บนทวิตเตอร์และเฟซบุ๊ก
และติดอันดับคำค้นของกูเกิล
(ฉันมีความสุขมากที่ได้เป็นตัวเอง หลังต่อสู้มานาน)
(ขอต้อนรับสู่โลกนะเคทลิน อยากให้เธอได้เจอฉันเร็วๆ จัง)
มีพวกเราไม่กี่คน ที่อยู่ในวงการมาหลายปี
ได้รับความสนใจมาก ตกเป็นข่าวเยอะ
แต่ไม่เคยทำให้ทั้งโลกเรียกเรา ว่า "หญิงข้ามเพศ" ได้
อย่างไอแอมเคท
รายการนั้นออกอากาศใน 140 กว่าประเทศ
แม้แต่ในประเทศ ที่การเป็นเกย์ เลสเบี้ยน
(สวนอนุสรณ์คนข้ามเพศ)
ข้ามเพศ หรือไบยังผิดกฎหมาย
ตอนที่เรื่องของเคทลิน ออกอากาศครั้งแรก
ฉันอยู่ที่ งานสัมมนาเพศทางเลือกในเคนยา
และนั่นเป็นครั้งแรกที่พวกเขา ได้รับเชิญจากประเทศของตัวเอง
ให้มาออกทีวี มาพูดถึงปัญหาของคนข้ามเพศ
เพราะกระแสของเคทลินดังมากที่นั่น
ไอแอมเคทแตกต่าง จากรายการเรียลลิตี้โชว์ทั่วไป
(จิลล์ โซโลเวย์ ผู้สร้างเรื่องแทรนสแพเรนต์)
ด้วยการหยิบยกผู้หญิงข้ามเพศมาพูดถึง
(เนตฟลิกซ์)
ปี 2013 ผู้ให้บริการวิดีโอสตรีมมิง อย่างเนตฟลิกซ์และแอมะซอน
(แอมะซอนสตูดิโอ)
เริ่มออกอากาศรายการ ที่ผลิตเองเป็นครั้งแรก
(แทรนสแพเรนต์)
ช่องทางดิจิทัลต่างๆ นี้
สร้างโอกาสให้แก่ผู้สร้าง และนักเขียนเพศทางเลือกมากขึ้น
(เขียนและกำกับโดยจิลล์ โซโลเวย์)
รวมถึงละครเรื่องใหม่ แทรนสแพเรนต์
(แทรนสแพเรนต์ แอมะซอน ปี 2014)
พ่อ
ว่าไงลูก
ตอนที่พ่อแม่บอกว่า เป็นคนข้ามเพศ ฉันก็อายนะ
ไม่รู้จะบอกเพื่อนยังไง
ฉันไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ตอนนี้พอย้อน กลับไปดูตอนทดลองออกอากาศ
ฉันก็เห็นว่าตัวเอง เขียนบทให้มัวร่าเป็นมอร์ท
ฉันรู้ตัวว่าตัวเองยังยึดติด กับความคิดที่ว่าพ่อเป็นผู้ชาย
และเอาละครเรื่องนี้มาเป็นเครื่องมือ จัดการเรื่องพ่อแม่ข้ามเพศของตัวเอง
นี่พอจะเริ่มแต่งหญิงตลอดเลยเหรอคะ
ไม่ใช่นะลูก
ที่ผ่านมาพ่อแต่งตัว เป็นผู้ชายตลอดเลยต่างหาก
เรื่องที่สำคัญที่สุดของ แทรนสแพเรนต์สำหรับฉัน
คือการใช้กลุ่มคนข้ามเพศ
(ผลงานซีรีส์ของแอมะซอน เราเป็นหนึ่ง - แทรนสแพเรนต์)
ในการเขียนบท ในการกำกับ ในนักแสดงบทอื่นๆ
ที่ควรจะแสดงโดยคนข้ามเพศ
ที่ผ่านมาทีมงานที่จ้าง
จ้างหญิงแท้หรือชายแท้ มารับบทคนข้ามเพศ
ไม่ยอมคิดที่จะ
เอาคนข้ามเพศจริงๆ มาเล่นบทคนข้ามเพศด้วยซ้ำ
ฉันเคยคัดชายแท้ มาเล่นเป็นมัวร่าซึ่งในช่วงแรกๆ
ฉันรู้เลยว่ามันเป็นตราบาป
และเป็นปัญหาใหญ่ สำหรับกลุ่มคนข้ามเพศ
หลายสิบปีที่ผ่านมาคนรับบท หญิงข้ามเพศจะได้เสนอชื่อชิงรางวัล
หมายถึงจะได้เข้าชิงรางวัลเอมมี่ รางวัลโกลเด้นโกลบ
พวกเขาจะได้รับรางวัล เพราะอะไรสักอย่าง
นักแสดงที่รับบทข้ามเพศ จะถูกมองว่าเป็นคนกล้าหาญมาก
(ญัตติฮิวสตันข้อที่หนึ่ง กฎหมายการเข้าห้องน้ำ)
ผมแลนซ์ เบิร์กแมน ผมกับภรรยามีลูกสาวสี่คน
ญัตติข้อที่หนึ่งอนุญาตให้ ผู้ชายที่อยากเป็นผู้หญิง
เข้าห้องน้ำ ห้องอาบน้ำ และล็อกเกอร์ผู้หญิงได้
เราควรป้องกันด้วย การห้ามผู้ชายเข้าห้องน้ำผู้หญิง
ไม่ใช่รอให้เหตุเกิดก่อนค่อยแก้ไข
มีการพูดให้ร้าย
(ใครเข้าก็ได้)
(อ้างว่าเป็นผู้หญิง)
ว่าหญิงข้ามเพศแต่งหญิง เพื่อเข้ามาใช้พื้นที่ของผู้หญิง
ถือเป็นการกระทำวิปริตทางจิต หรือก้าวร้าว
ซึ่งความคิดนี้เกิดมาจากการที่
ผู้ชายแท้รับบท เป็นผู้หญิงข้ามเพศตั้งแต่อดีต
ผู้ชมเห็นชายคนหนึ่งได้รับรางวัล
แต่พอมีผู้หญิงข้ามเพศตัวจริงโผล่มา
พูดว่า "ฉันเป็นผู้หญิง'
ประชาชนที่เคยเห็นแต่ ผู้ชายแสดงเป็นผู้หญิง
จะรับความเป็นหญิงของเราไม่ค่อยได้
เพราะงั้นการที่เจฟฟรีย์รับบทมัวร่า จึงยิ่งทำให้คนจำภาพอันตราย
ที่ทำให้หญิงข้ามเพศเป็นอันตราย
หรือเป็นเรื่องที่ฉันต้องทำใจ ว่ามันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
แปลว่าละครไม่ดีเหรอ เปล่า
แต่ในอนาคตเราต้องให้คนข้ามเพศ รับบทตัวละครข้ามเพศ
จะได้เปลี่ยนความคิด
ให้คนเห็นว่า "นี่แหละคือคนข้ามเพศ"
(ซูเปอร์เกิร์ล ช่องเดอะซีดับเบิลยู ปี 2019)
สุดยอดไปเลย
ช่วงหลายปีหลังนักแสดงข้ามเพศ ได้รับบทข้ามเพศมากขึ้น
รวมถึงนิโคล เมนส์ในซูเปอร์เกิร์ล
นี่เทรเวอร์
(เชมเลส ช่องโชว์ไทม์ ปี 2016)
- ยินดีที่ได้รู้จัก - สบายดีไหม
และเอเลียต เฟลทเชอร์ในเชมเลส
ผมชอบเล่นเป็นคนข้ามเพศ
แต่ผมเป็นนักแสดงจึง อยากได้รับบทที่ลึกซึ้งกว่านี้
(เอเลียต เฟลทเชอร์ นักแสดงเรื่องเชมเลส)
ที่มีอะไรมากกว่าแค่เป็นคนข้ามเพศ
(กำกับโดยไรอัน เมอร์ฟี่)
ในปี 2018 ไรอัน เมอร์ฟี่ ร่วมสร้างละครให้ช่องเอฟเอ็กซ์
(โพส ฟ็อกซ์ออริจินัล)
ที่ใช้นักแสดงและทีมงานข้ามเพศ มากที่สุดในประวัติศาสตร์โทรทัศน์
(โพส ช่องเอฟเอ็กซ์ ปี 2018)
ไม่ต้องรีบหรอก
ท้องอืดมันทรมาน
ขอโทษค่ะ
ฉันไม่ได้กินอะไรอุ่นๆ มานานแล้ว
แล้วนี่เธอไปไงมาไง
ฉันกะว่าจะเลิกทำงานแสดง
เพราะฉันไปคัดตัวมามาเยอะมาก
จนถึงจุดแตกหักที่ฉันคิดว่า
"เหนื่อยจังเลยๆ ไม่รู้จะสู้ต่อไหวไหม"
แล้วแม่ก็บอกว่า
"โอกาสกำลังมา เรื่องดีๆ กำลังจะเกิดขึ้น"
ฉันตอบว่า "ไม่จริง ไม่มีทาง"
แล้วสามวันต่อมามันก็เกิดขึ้นจริงๆ
ฉันได้รับสายจากไรอัน เมอร์ฟี่คนนั้น
แล้วบลังก้าก็เข้ามาในชีวิตฉัน
(โพส)
โพสมีทีมงานเพศทางเลือกเยอะที่สุด ในประวัติศาสตร์โทรทัศน์
เยอะมากจริงๆ
- ขอโทษนะที่บอกว่าไม่ชอบเธอ - ไม่ต้องขอโทษหรอก
นายเป็นเกย์ผิวดำ
นายคงข่มใครไม่ได้แล้ว
ในฐานะเกย์ที่เปิดตัวในยุค 80
ตัวย่อ "ที" แอลจีบีที
ทำให้พวกเราหลายคนเข้าใจผิด
โพสยกให้มันเป็นหัวใจหลักของเรื่อง
มันเปิดโอกาสให้นักแสดงข้ามเพศ นักเขียนข้ามเพศ
ผู้กำกับข้ามเพศ ผู้อำนวยการสร้างข้ามเพศ
ให้เรื่องราวเหล่านี้ ได้รับการถ่ายทอด
จากผู้ที่มีประสบการณ์จริง
ขนาดตอนได้งานแล้ว
ฉันยังไม่รู้เลยว่าตัวเอง เป็นผู้หญิงข้ามเพศผิวสีคนแรก
ที่ได้รับการว่าจ้าง ให้เขียนบทละครเรื่องนี้
และก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะได้เป็นคนแรก
ที่ได้เขียนและกำกับละครโทรทัศน์
สำหรับผู้หญิงข้ามเพศ โดยเฉพาะหญิงผิวสี
เราอยู่ในวัฒนธรรมที่พยายามลบล้างเรา
ด้วยการฆ่าเรา
(ดอน แชมเปี้ยน ข่าวซีบีเอส)
ปีนี้มีผู้หญิงข้ามเพศ โดนฆ่าตายไปทั่วประเทศแล้วเจ็ดราย
สถิติของปีที่แล้วคือ 23 ราย
ส่วนใหญ่จะเป็นชาวผิวดำและชาวละติน
(เชพาร์ด สมิธรายงาน ฟ็อกซ์นิวส์)
กฎหมายก็พยายามลบล้างเราอีกทาง
รัฐบาลของทรัมป์ กำลังพิจารณาให้ระบุเพศของคน
ตามเพศโดยกำเนิด
ซึ่งอาจเป็นการลดรอนสิทธิพลเมือง ของชาวอเมริกันข้ามเพศ
ในบรรยากาศการเมือง ที่พวกดื้อด้านรู้สึกบ้าอำนาจ
โพสคือละครที่ประเทศกำลังต้องการ
มันต่อต้านความเกลียดด้วยความรัก
ฉันรู้ว่าละครเรื่องนี้ เป็นการโยนหินถามทาง
ตอนแรกฉันก็ไม่คิดว่ามันจะดังขนาดนี้
ขอต้อนรับสู่โลกแห่งลีลาศ
มันทำให้คนเห็น อีกโลกหนึ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็น
ผมนั่งอยู่ที่บ้าน กับป้าสองคนจากพิตส์เบิร์ก
พวกป้านั่งน้ำตานองหน้าบอกว่า "เราไม่เคยรู้เลย"
ความน่าสนใจของตัวแทนกะเทย
คือเรามักจะเป็น ตัวละครเดียวที่ไม่เข้าพวก
เขาจ้างเราไปแสดงสมทบให้คนอื่น
ชายแท้หญิงแท้คนอื่นหรือสมทบความเท่
ความกล้าหาญและใจกล้า ของตัวเอก แล้วเราก็ตาย
ฉันไม่เคยคิดเลย ว่าละครแบบนี้จะมีอยู่จริง
ไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงที่หน้า เหมือนฉัน มีประสบการณ์อย่างฉัน
จะกลายเป็นศูนย์กลาง ของจักรวาลตัวเองได้
ชีวิตอาจจะไม่ดีเสมอไป แต่ตอนนี้ ขณะนี้
มันดี
แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่ทำให้ คนกลับมาดูซ้ำอีกคือฉากที่
บลังก้ากับเพรย์ เทลให้กำลังใจกัน
ฉันต้องโดนทิ้งให้ตายในโรงพยาบาล
กับนางพยาบาลใจดำแน่เลย
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ก็มันจริงนี่ มันจริง เราก็เห็น
ยังไม่มีใครรู้จักโรคนี้
แปลว่าพวกเขายังไม่รู้เลย ว่ามันรักษาได้หรือไม่ได้
พวกเขาไม่อยากรักษาต่างหาก
ฉันไม่เคยเห็นตัวละคร ที่เป็นหญิงข้ามเพศ
ช่วยชีวิตคนอื่น ทั้งที่ตัวเองก็กำลังแย่
ผมดีใจมากที่ อยู่มานานพอจนได้เห็นวันนี้
เรามีหญิงข้ามเพศผิวสีห้าคน เป็นตัวละครหลักของเรื่อง
แต่ยังมีทีมงานเบื้องหลัง นักออกแบบท่าเต้น และผู้ช่วยกองอีก
หวังว่าละครของเราจะเปิดเส้นทางใหม่
ให้คนที่ไม่ใช่แค่เป็นนักแสดง
แต่ยังเป็นนักเขียน ผู้สร้าง และทีมงานส่วนอื่นด้วย
เราก็แค่ต้องสู้ต่อไป
ต้องเล่าเรื่องต่อไป
เราจะได้ไม่ต้องติดกับระบบเดิมๆ
เหมือนที่เจอมาในอดีต
โดยเฉพาะในช่วงเวลาบ้าบอแบบนี้
(ทุกคนรีบหนีออกมาจากพัลส์เร็ว)
ผมเห็นข่าวในทวิตเตอร์ ว่าเกิดเหตุยิงที่คลับ
(ยิงกันที่คลับพัลส์บนเอสออเรนจ์ มีผู้บาดเจ็บหลายราย อย่าไปที่นั่น)
แต่ก็ไม่รู้อะไรมากนัก
แล้วพอรู้ข้อมูล
ผมก็รู้แล้วว่ามันเป็นเรื่องใหญ่
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฉันแดร่า บราวน์ นี่เป็นข่าวด่วนจากออร์แลนโด
มีรายงานว่า เกิดเหตุยิงที่คลับในเมืองนั้น
(ออร์แลนโด)
เช้าวันที่ 12มิถุนายน
ปี 2016 ผมตื่นมาเตรียมตัว ไปงานในไพรด์ในลอสแองเจลิส
ตอนนั้นยังเช้าอยู่ ผมเปิดทีวีตามปกติ แล้วก็
เห็นข่าวนั้น
(ตำรวจ: นี่เป็นเหตุการณ์ ที่มีผู้บาดเจ็บสูงมาก)
ในนั้นน่ากลัวมาก
มีเสียงดังลอดออกมาจาก...
มีผู้บาดเจ็บหลายราย...
นี่เป็นเหตุที่เกิดจาก ความกลัวและความเกลียดชัง
ผมรู้สึกใกล้ตัวทันที เพราะพ่อแม่ผมอยู่ที่ออร์แลนโด
และผมรู้จักที่นั่น
ป้าเคยชวนผมไปเที่ยวที่นั่น กับลูกชายที่เป็นเกย์
ผมไปถึงที่นั่นประมาณ 30 นาทีก่อนรายงานสด
ผมโทรไปคุยกับผู้อำนวยการผลิตว่า
เราควรจะเสนอข่าวยังไง ผมเลยบอกว่า
แทนที่จะรายงานเหตุการณ์ล่าสุดเฉยๆ
ผมอยากเริ่มด้วย การบอกชื่อของทุกคนที่โดนฆ่า
(ข่าวด่วน ไว้อาลัยให้เหยื่อ)
พวกเขาเป็นมากกว่ารายชื่อ
พวกเขามีคนรักและมีคนที่เขารัก
มีครอบครัว มีเพื่อน มีความฝัน
ที่จริงเราก็ ไม่ได้รู้เรื่องพวกเขาบางคนมากนัก
เราอยากให้คุณรู้ชื่อ และเรื่องราวของพวกเขาเล็กน้อย
เอ็ดเวิร์ดโซโตไมเยอร์ จูเนียร์
(เอ็ดเวิร์ด โซโตไมเยอร์ จูเนียร์ อายุ 34 ปี)
ทำงานที่บริษัทท่องเที่ยว สำหรับกลุ่มลูกค้าเกย์
ครอบครัวเขาบอกว่าเขาฉลาดและมีเสน่ห์
(เบรนด้า ลี มาร์เควซ แม็กคูล อายุ 49)
แม่ผมโทรมา
บอกว่าป้าเบรนด้าโดนยิง เพราะเข้าไปรับกระสุนแทนไอไซอาห์
(เบรนด้า ลี มาร์เควซ แม็กคูล อายุ 49 ปี)
เบรนด้า ลี มาร์เควซ แม็กคูล
มีลูก 11 คน เอาชนะมะเร็งมาสองครั้ง
และชอบไปเต้นรำที่พัลส์กับลูกชายเกย์
เธอเข้าใจลูกชายมาก
ลูกชายเธอรอดมาได้
ผมคิดว่าการได้ดูแอนเดอร์สัน และฟังเขาอ่านชื่อคนที่ตาย
ทั้งน้ำตา ทำให้ผมอยากร้องไห้เป็นครั้งแรก
ต้องขอบคุณเขาจริงๆ
มันเรียกว่าก้าวไปข้างหน้าสองก้าว และถอยหลังหนึ่งก้าว
เราทำหลายอย่างสำเร็จ
แก้กฎหมายเพศเดียวกันแต่งงานกันได้
แต่ก็ยังมีคนที่เกลียดเรามาก
เป็นเหตุยิงที่เลวร้ายที่สุด ในประวัติศาสตร์อเมริกา
(เหตุสะเทือนขวัญในออร์แลนโด)
เสียชีวิต 50 รายบาดเจ็บ 53 ราย ที่คลับเกย์ชื่อพัลส์
ความรุนแรงปัจจุบันที่เราเห็นในข่าว
(ฮอลแลนด์ เทย์เลอร์ นักแสดงเรื่องเดอะแอลเวิร์ด)
การแบ่งพรรคพวก ความเกลียดชัง และการแบ่งแยกเป็นเรื่องที่น่าเศร้า
คนที่เคยประสบโศกนาฏกรรม
(อัลเลน รอสค็อฟ นักเคลื่อนไหว)
จะเข้าใจและเห็นใจพวกเขา
มันไม่เหมือน เวลาคนพูดถึงตัวเองออกทีวี
ว่าตัวเองต้องการอะไร และเจ็บปวดแค่ไหน
ผมไม่อยากมองย้อนกลับไปด้วยซ้ำ
(ผู้รอดชีวิต)
ภาพของพวกเขา เป็นความทรงสุดท้ายที่ผมมี
แต่ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากจดจำ
เขาบอกว่าเขาตายแน่ และบอกรักฉัน นั่นคือคำพูดสุดท้ายที่ฉันได้ยิน
ผมจำได้ว่ามีสองอย่างที่ช่วยได้
หนึ่งคือการที่ แอนเดอร์สัน คูเปอร์อ่านชื่อพวกเขา
และเรเชล แมดโดว์
(เหตุสะเทือนขวัญในออร์แลนโด)
เธอรายงานข่าวเรื่องความรุนแรง และความเข้มแข็งของกลุ่มเพศทางเลือก
กลุ่มเกย์ในสหรัฐอเมริกา เป็นที่รู้จักจากเหตุรุนแรง
พวกเขาจึงเป็นกลุ่มที่อึด
ผมคิดว่าเวลาเราได้ยินเรเชล แมดโดว์ หรือแอนเดอร์สัน คูเปอร์
พูดถึงปัญหาอย่างพัลส์ซึ่ง กระทบกับกลุ่มเพศทางเลือกโดยตรง
มันกลายเป็น เรื่องใกล้ตัวสำหรับพวกเขา
และกลายเป็น เรื่องใกล้ตัวสำหรับเราด้วย
เราจึงได้เห็นและ รู้สึกจากมุมมองของพวกเขา
มันยากมาก ที่จะอธิบายว่าชีวิตจริงเป็นยังไง
เพราะฉะนั้น เวลาที่มีกล้องอยู่ตรงนั้น
เลนส์กล้องมันบางมาก เป็นแค่กระจกชิ้นเดียว
และในฐานะคนเล่าเรื่องผมนึกไม่ออก
ว่าจะเอาเรื่องทั้งหมด มาถ่ายทอดผ่านกระจกแผ่นเล็กๆ
ให้ครบถ้วนได้ยังไง
โทรทัศน์เป็นที่แรกสำหรับชนกลุ่มน้อย
ที่เราได้รับอนุญาตให้ออกมา และได้เป็นคนมานานแล้ว
แต่มันยังพัฒนาไม่หยุดนะ
พวกเขาให้เราตลกได้ ให้เศร้าได้
และสุดท้ายเราก็ได้เป็นมนุษย์จริงๆ
ที่น่าชื่นชมและพลาดเป็น
เป็นนักการเมืองและดูแลครอบครัว
จนทุกคนเริ่มเห็นภาพชัดๆ
ถ้าคุณสามารถใส่เรื่องราวเหล่านั้น ลงไปในเลนส์ได้
ไม่ว่าจะเป็นชีวิตจริง ในรายการข่าว
หรือในซิตคอม
ในละคร หรืออะไรก็ตาม
มันจะทำให้คนเห็น ในสิ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็น
และเปิดหูเปิดตาพวกเขา
จำได้ไหมครับว่า คุณรู้สึกยังไงตอนที่รู้ตัวครั้งแรก
ว่าคุณรักเพศเดียวกัน
กลัวครับ กลัวมาก
ผมว่าถึงแม้โทรทัศน์จะมี ประวัติศาสตร์มายาวนาน
แต่เราก็ยังเพิ่งเริ่มเตาะแตะ ในมุมที่เรามองโลก
และในเรื่องที่เราบอกเล่า
เราต้องแก้ไขข้อมูลอีกมากมาย
คนยังกลัวพวกรักร่วมเพศ คนยังเหยียดเชื้อชาติ
คนยังไม่สนใจเรา
ถ้าคุณไม่บอกความจริงเกี่ยวกับตัวเอง ทุกอย่างก็ยังไม่เปลี่ยน
และตอนนี้มีศิลปิน ผู้สร้างหน้าใหม่ บนทีวีที่พร้อมบอกความจริง
ไม่ว่าจะเป็นคนผิวสี
คำระบุเพศต่างๆ เพศทางเลือก
ที่อยากสร้างโลก
โลกที่แท้จริงไม่ใช่โลกที่แต่งขึ้น
ที่ทุกคนหน้าตาเหมือนกัน พูดเหมือนกัน
ทำไมคุณถึงไม่เฟ้นหาคนที่มีพรสวรรค์
ที่รอคอย มองหา และต้องการโอกาส
แล้วให้พวกเขาลองทำดูล่ะ
เรามีปัจจัยอีกหลายอย่าง ไม่ใช่แค่ผิวสี
แต่เป็นชนชั้น ภาษา
อย่าแต่งงานกับผู้ชายขี้เกียจนะ
ไม่ต้องห่วงค่ะคุณป้า ไม่แต่งหรอก
และศักยภาพ
(สเปเชียล)
ผมเปิดตัวว่าเป็นเกย์ แล้วก็คิดว่า "สบาย ช่างเหอะ"
เพราะผมไม่เคยหนักใจ
แต่หนักใจเรื่อง ความทุพพลภาพซึ่งฟังขึ้นกว่า
เพราะผมรู้สึกว่าสังคมเรา ยอมรับคนเป็นเกย์ง่ายกว่า
คนทุพพลภาพ ซึ่งไม่มีใครพูดถึง และทุกคนพยายามไม่สนใจ
ห้าสิบปีหลังจากทีวีไม่ยอมทำข่าว เหตุจลาจลสโตนวอลล์
ก็มีตัวแทนเพศทางเลือก บนจอมากกว่าที่ผ่านมา
รวมถึงการทำละครที่
(เทลส์ออฟเดอะซิตี)
(วิล & เกรซ)
มีเนื้อหาเกี่ยวกับ เพศทางเลือกที่มีประโยชน์
(ภาคสองของเดอะแอลเวิร์ด เควียร์แอสโฟล์กสร้างใหม่)
แกร่ง ดำ สวย เลสเบี้ยน ผู้หญิง
และทำให้คนเห็นความเป็นไป ของเพศทางเลือกเยอะขึ้น
(การอภิปรายของรัฐบาล)
การเป็นเกย์คือตัวผม
(นายกเทศมนตรีและทหารผ่านศึกเกย์ ลงสมัครประธานาธิบดี)
ซึ่งผมรู้ดีว่า นั่นคือสิ่งแรกที่คนจะมอง
เวลามีเรื่องสำคัญและ เรื่องใหญ่คนจะเปิดโทรทัศน์
มันคือที่ที่เรารวมตัวกัน เพื่อศึกษาชีวิตกัน
(สโตนวอลล์อินน์)
เพื่อให้รู้สึกว่า เราเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนที่ใหญ่กว่า
ฉันว่าไม่มีอะไร ที่มีอิทธิพลมากเท่านี้แล้ว
เพราะมันอยู่ในห้องครัว
ในห้องนั่งเล่น ในห้องเด็กเล่น และในห้องนอน
มีภาพออกมาให้คุณเห็นตลอด
และพอคุณเห็นภาพที่สะท้อนชีวิตตัวเอง
มันทำให้คุณรู้ตัว ว่าชีวิตตัวเองสำคัญ
นั่นคือสิ่งหนึ่ง
ที่มนุษย์ทุกคนอยากเห็น
เวลาคุณไม่เห็นตัวแทนของตัวเอง
ประสบการณ์ของคุณก็ไม่สะท้อนกลับมา
พอได้เห็นทางทีวีชีวิตคุณจะเปลี่ยนไป
สำหรับผมสิ่งที่ประทับใจที่สุด
คือตอนเห็นกลุ่มเพศทางเลือกรุ่นใหม่ หาโอกาส
วาดอนาคตของพวกเขาโดยไม่ลังเล
และเมื่อคุณเปิดประตูบานนั้น เพื่อเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ
(เอลเลน)
มันจะทำให้คุณรู้สึกสำคัญ เพราะทุกคนเท่าเทียมกัน
คุณจะได้เข้าไปในโลก ได้เห็นคนที่คุณไม่เคยรู้จัก
และเข้าใจพวกเขาอย่างลึกซึ้งได้
ทีวีจึงเป็นสื่อที่มีพลังมาก เพราะเวลาเราดูทีวี
เราจะมองหาเรื่องราวที่สะท้อนตัวเรา
นั่นเป็นหน้าที่ของทีวี คือการบอกความจริง
คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ